247

هنر اسلامي گرايش نگارگري

گونه شناسي گل ومرغ درنگارگري اسلامي ايران

يكي ازشاخه هاي اصلي وبديع نقاشي ايراني، نقاشي گل ومرغ است كه شامل نقاشي گل و بوته سازي ويا گل ومرغ سازي مي شود. نقاشي گل ومرغ صرفا تقليد عكس گونه ازگل هاي موجوددرطبيعت نيست بلكه سرشار از رمز و حضور معناست كه حالت عرفاني و رازگونگي درآن ها سرشار است. شيوه نقاشي گل ومرغ هرچند از اواخر دوره صفوي نمودپيدا كرده ولي اوج اين شيوه در دوره قاجاربوده است . بااين حال اين نقاشي در دوره معاصرجايگاه مطلوب و مناسبي دربين هنرمندان نگارگر دارد. در نقاشي گل و مرغ، انواع گل ها از جمله زنبق، گل محمدي، گل رز و ... به تصويرمي آيد و انواع پرندگان دركنار گلها با آرامش خاصي قرارمي گيرند . دراين رساله تاريخچه، ويژگيها وگونه هاي مختلف گل ومرغ وشيوه هاي كاري اساتيددرهردوره تاكنون مورد بررسي قرارگرفته كه بامحوريت گونه شناسي گل ومرغ درنگارگري اسلامي ايران به شيوه ي توصيفي گردآوري شده است. ازيافته هاي تحقيق، اين است كه نگارگر ايراني با الهامات دروني و توجه به نمادهاي طبيعت اطراف خود توانسته روحش راكه مانندمرغي درقفس جسمش اسير مانده را آزاد سازد و مانند مرغي آزادبه سوي حق پرواز نمايد و روي گل هايي كه نماد زيبايي بهشت و فردوس برين است، بنشاند.و درآنجابه راز و نياز بپردازد وبا الهام ازمضامين اسلامي و عرفاني دست به خلق آثا ربي بديل گل و مرغ بزند.

نقاشي گل ومرغ پشت آيينه

رجبي، محمدعلي

سليماني، عباس

1393

108 ص.: مصور

1/1/1900 12:00:00 AM

كارشناسي ارشد

هنر