24

نقاشي

مطالعه بازتاب حضور اجتماعي زنان در نقاشي ايراني از 1340 تا 1390

هر اثر هنري، علاوه بر ويژگي هاي ظاهري، فرمي و زيبايي شناسانه، در بردارنده ي خصلت هاي اجتماعي و فرهنگي سرزمين و دوراني است كه اثر در آن خلق شده است. بديهي است كه شرايط اجتماعي، اقتصادي و سياسي، در آثار هنري آن دوران متبلور مي شود و ويژگي هاي هر دوره از تاريخ را با مطالعه ي آثار هنري با رويكردي جامعه شناسانه مي توان دريافت. در دوران پهلوي، حكومت تحت تأثير و تقليد از غرب بوده و همين امر موجب نزول جايگاه و ارزش زن چه در عرصه ي اجتماعي و چه در آثار هنري شد. زن در نقاشي هاي دوران پهلوي، چهره اي ابزاري و گاهاً اروتيك از خود بروز مي دهد. اما وقوع انقلاب اسلامي در سال 57 همانطور كه تحول عظيمي در سياست و اوضاع اجتماعي كشور ايجاد نمود، هنر را نيز تحت تاثير قرار داده و نگاه به مقوله ي زن به نگاهي ارزشي و اسطوره مانند تبديل شد. زن در نقاشي هاي انقلابي داراي وجاهت و شجاعت است و به عنوان فردي مستقل و تاثير گذار در عرصه ي سياست و اجتماع به تصوير كشيده مي شود. در اين پژوهش به ويژگي هاي كلي نقاشي دوران پهلوي و انقلاب و خصوصاً جايگاه زن در اين نقاشي ها پرداخته خواهد شد.

زنانگي

عمادي، ماني

خليلي فرد، احمد

1397

80 ص.: مصور

1/1/1900 12:00:00 AM

Reflections , women’s , Social presence , paint , Iranian painting

كارشناسي ارشد

هنر