235

نقاشي

بررسي تطبيقي نقاشيخط و خط نقاشي در ايران ( از جنبش سقاخانه تا امروز)

هنري كه در چهل سال گذشته به نقاشيخط موسوم گشته، تلفيقي از دو هنر خوشنويسي و نقاشي است. اين جريان كه هم زمان با ظهور سقاخانه آغاز شده، از پشتوانه غني آثار خوشنويساني چون ملك محمد قزويني و نقاشاني چون اسماعيل جلاير برخوردار است. اين هنر تلفيقي كه گاه نقاشيخط و گاه خط نقاشي خوانده مي¬شود ظرفيت مهمترين چالش نظري را در خود داشته و به همين جهت، مطالعه اين مسئله تحت عنوان "بررسي تطبيقي نقاشيخط و خط نقاشي در ايران از سقاخانه تا امروز" هدف اين پژوهش قرار گرفت. در اين راستا آثار هنرمندان شاخص هر دو گرايش، با توجه به فرضيه بنيادين تحقيق كه: ساختار¬هاي زيباشناسانه در آثار خط نقاشي معطوف به مفهوم خط نگاره مي باشد و هويت بصري و كيفي عناصر به تناسب موضوع خط تحقق مي يابند. در حاليكه تعامل آثار نقاشيخط با مخاطب، بر خلاف خط نقاشي كه ارتباط مستقيم و از طريق خوانش صورت مي¬گيرد، از طريق درك نمادين كيفيات بصري اثر و غير مستقيم است. روش بررسي فرضيات اين پژوهش، كتابخانه اي، ميداني و تحليلي مي باشد، در فصل اول به شيوه توصيفي به معرفي خط، خوشنويسي و ويژگي¬هاي زيباشناسانه آن، نقاشيخط و خط نقاشي پرداخته شده است، و نظريات هنرمندان پيرامون اين دو گرايش، سير تعامل نقاشي و خط، جايگاه نقاشيخط و خط نقاشي در هنر هاي تجسمي قبل و بعد از انقلاب، ساير محور هاي اين پژوهش در فصل هاي دو، سه و چهار مي باشد. چنانكه با توجه به نتايج حاصل از پژوهش و تحليل آثار، فرضيه هاي پژوهش مورد تاييد قرار مي گيرد. بنابراين آثاري كه وابسته به خوشنويسي سنتي و قواعد كلاسيك آن هستند و نو آوري فقط در رنگ آميزي و تركيب بندي ها انجام شده، خط نقاشي و آثاري كه بدون توجه به قالب هاي كاربردي و مهندسي خط، تنها از تعامل بصري حروف و ساختار زيباشناسانه بصري آن بهره برده اند، نقاشيخط خوانده مي شود.

نقاشيخط

كفشچيان مقدم، اصغر

خسروي، خسرو

1392

149 ص.: مصور، جدول

1/1/1900 12:00:00 AM

line drawing , line drawings , modern calligraphers , painters neo-oriented , Saqakhaneh

كارشناسي ارشد

هنر