231

معماري

با وجود پيشينه ي پر شكوه موسيقي سنتي ايران، امروزه با هجوم فرهنگ غربي و جريانات مدرنيته در كشور ما ، اين هنر نيز تحت تاثير قرار گرفته، رو به فراموشي است. اهميت اين پژوهش در اين است كه معماري با خصيصه هاي متنوعش، به مانند موسيقي، هم ميتواند از تئوري ها و وجوه مشترك بين شان در فرهنگ و سنت ايران بهره بگيرد، هم باخلق فضاهاي تعاملي و همگاني متناسب، ميتواند موسيقي اصيل ايراني را به بهترين نحو ممكن به رشد برساند. همچنين رابطه بين فضاي معماري و فضاي موسيقي را مورد بررسي قرار داده ايم. و در بخش عملي به طراحي موزه موسيقي پرداختيم كه اين مسائل را عينيت مي بخشد. معماري به معني روزمره آن، در عين حال كه عاملي براي تحديد فضا است، درون فضايي گسترده تر جايگزين مي گردد و هم درون آن و هم گرداگردش، انسان ها حركت مي كنند. موسيقي به برداشتي صرفا مكانيكي، پراكنده شدن نظم يافته و سنجيده امواج صوتي در فضا است. آن گاه كه موسيقي انسان ها را به حرك در درون فضاي معيني بر مي انگيزد و بر روح انساني و بر فضاي عاطفي دروني وي اثر گذاري مي كند، جلوه گر بازتاب هاي مستقيم امواج صوتي بر كالبد انساني مي شود: سماع، صحنه آرايي خاصي به شمار مي آيد كه رمز وجود و خصيصه اصلي ذاتي اش را حركت وابسته به موسيقي و زاده از موسيقي مي دانيم. به دليل اتكاء به فضا و درآميختن با آن و ترسيم خطوط و سطوح و اندام هاي معيني كه در آميزش مدام مكاني و موسيقي درك مي شوند (همانند رقص هاي سنتي- محلي يا فولكلوريك و غيره)، از ساير هنرها جدا مي شود. ( فلامكي، منصور، (1369)، معماري و موسيقي، ديباچه) هدف از اين رساله طراحي موزه موسيقي و تركيب معماري و موسيقي با هم مي باشد. به طوري كه مراجعين به محض ورود علاوه بر درك احساس موسيقايي فضا، با هر دوي اين هنر ها درگير شوند و به راحتي تركيب اين دو هنر را با هم تشخيص دهند.

كسرايي، داريوش

1397

110 ص.: مصور، جدول، نمودار، نقشه

Exploring the Common Features of Architecture and Music (Design of the Museum of Music)

1/1/1900 12:00:00 AM

كارشناسي ارشد

معماري