2235

عكاسي

ارتباط بين عمل عكاسانه و اضطراب وجودي مرگ بر اساس آراء اروين يالوم

اروين يالوم، فيلسوف و روانپزشك وجودگرا، در آثار مختلف خود به بررسي موضوع مرگ و اضطراب ناشي از آن پرداخته است. از نظر يالوم، آگاهي از مرگ اجتناب‌ناپذير، بنيادي‌ترين اضطراب انسان است. اضطرابي كه ريشه در ماهيت وجودي انسان دارد و با احساس پوچي، انزوا و محدوديت زماني همراه است. او بنا به مشاهدات باليني خود بر اين باور است كه انسان‌ها براي مقابله با اين اضطراب عميق، به دنبال يافتن معنايي براي زندگي، ارتباط با ديگران و ايجاد يك هويت پايدار براي خود هستند؛ با اين حال، در نظر داشتن همواره مرگ و درك محدود بودن فرصت زندگي در اين جهان، اين تلاش‌ها را تهديد مي‌كند. ايده‌هاي يالوم درباره اين اضطراب ريشه در تفكرات فيلسوفاني همچون هايدگر – كه يكي از شرايط بنيادين انسان در جهان را هستي معطوف به مرگ او قلمداد مي‌كرد – دارد. با توجه به فاصله زماني اندك بين شكل‌گيري ايده‌هاي فلسفي و روان‌درماني وجودگرا در اواخر قرن نوزده ميلادي و ظهور پديده عكاسي در ميانه قرن هجدهم ميلادي – كه به عنوان ابزاري براي ثبت لحظات گذراي زندگي و ماندگار كردن آن‌ها عمل مي‌كند – مي‌توان پرداختن به عكاسي را به عنوان يك سازوكار دفاعي در برابر اضطراب وجودي مرگ بررسي كرد؛ چرا كه عكاسي با تكيه بر توانايي بالاي خود براي مستندسازي و مواجه ساختن بي‌پرده آدمي با موضوع مرگ به صورت مستقيم يا غيرمستقيم، فرصتي را براي تفكر و تأمل عميق‌تر درباره اين اضطراب فراهم مي‌سازد و به انسان كمك مي‌كند تا با پذيرش مسئله مرگ به شناخت بهتري از جايگاه خود در جهان برسد. همچنين عكاسي همسو با تفكرات روان‌درماني وجودگرا به انسان كمك مي‌كند تا با نگهداري عكس افراد درگذشته، رابطه خود با آنان را به نحوي جديد بازسازي نمايد و مرگ را به عنوان بخشي از چرخه طبيعي زندگي خود نيز بپذيرد. اين پژوهش نيز با بررسي مجموعه عكس بلوك 65 از كريم متقي كه از ماه‌هاي ابتدايي ورود ويروس كوويد-19 به كشور ايران، پروژه عكاسي خود را در آرامستان وادي رحمت تبريز آغاز كرده‌است و نتيجه آن، علاوه بر اينكه به عنوان يك سند تاريخي از اين بحران جهاني محسوب مي‌شود، به پرسش‌هاي بنيادين انسان درباره زندگي، مرگ و گذر زمان دامن زده و مخاطب را به تأمل در باب مفاهيم وجودگرايي وادار مي‌كند پرداخته است كه در نهايت عكاسي را به عنوان ابزاري توانمند براي مقابله با اضطراب وجودي مرگ معرفي مي‌كند.

زند‌گي، حاشيه شهر

آذري ازغندي، هادي

1403

و، 110ص.: مصور (بخشي رنگي)، جدول

The relationship between the act of photography and the existential anxiety of death based on the views of Irvin D. Yalom

Photography and Death , Existential Death Anxiety , Irvin D. Yalom , COVID-19 Pandemi

Life, Suburbs

كارشناسي ارشد

هنر