2206

ادبيات نمايشي

بازنمايي مرگ در آثار نمايشي كوبو آبه براساس فلسفه مكتب كيوتو

مرگ موضوعي است كه همواره مورد توجه انديشمندان و نويسندگان بوده است. فلاسفه مكتب كيوتو چون نيشيتاني كيجي و تانابه هاجيمه با استفاده از آيينهاي شرق آسيا و آراي فلاسفه‌ وجودي چون هايدگر، سارتر و نيچه، نيستي و مرگ را در فلسفه خود مورد توجه قرار داده‌اند. كوبو آبه، نويسنده معاصر ژاپن نيز، با دور شدن از سنت‌هاي كشورش و بهره بردن از تئاتر ابزورد و فلسفه‌ اگزيستانساليسم، به دغدغه‌هاي انسان مدرن پساجنگ، پرداخته است. پژوهش‌هاي صورت گرفته در داخل و خارج از ايران، بيشتر آثار آبه را بر مبنا فلسفه اگزيستانسياليسم و تئاتر ابزورد تحليل و بررسي كرده‌اند لذا در اين پژوهش بااستفاده از منابع كتابخانه‌اي و شيوة توصيفي _تحليلي به بازنمايي چگونگي مرگ در آثار نمايشي آبه از دريچه نگاه فلاسفه مكتب كيوتو (نيشيتاني و تانابه) پرداخته ‌شده‌است. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهد، آبه همچون نيشيتاني، تانابه و هايدگر، شخصيت‌هايش را در مواجهه با مرگ قرار داده تا با تجربه دلشوره، به درك روشني از خود حقيقي‌شان برسند. او مانند نيشيتاني معتقد است كه انسان در مواجهه با پوچي زندگي، يا خود را غرق زندگي رمه‌اي ‌كرده و از هستي خود غافل مي‌ماند يا تاب نياورده و دست به خودكشي مي‌زند. آبه با سرزنش هر دو گروه، تنها راه رهايي انسان را، پي بردن به آزادي خويش مي‌داند. هم‌چنين عناصر بودايي انديشه‌هاي تانابه چون فلسفة توبه و بازگشت جاودانه در اين آثار قابل پيگيري است. او از اين عناصر و سنت و فرهنگ ژاپن در بازنمايي چگونگي مرگ بهره برده و به اين طريق به نقد آنها پرداخته است.

نمايشنامه شينيگامي

قاسم‌پور، اكرم

1400

خ،245ص.: جدول

The representation of death in the Kubo Abe's dramatic works is based on the philosophy of the Kyoto school

Abe Kubo , philosophy of Kyoto school , Keiji Nishitani , Hajime Tanabe , Logic of specific , eternal recurrence

Play Shinigami

كارشناسي ارشد

هنر