2178

سينما

بررسي خشونت در سينماي دهه 90 ايران بر پايه آراي اسلاوي ژيژك

سينما يكي از هنرهاي بازتاب‌دهنده شرايط جامعه است. سينما همچون آينه‌اي در برابر جامعه قرار گرفته و آنچه در آن به وقوع مي‌پيوندد را به نمايش مي‌گذارد. اين ويژگي سينما مي‌تواند به نمايش، شناخت و ارائه راه حل براي انواع مشكلات جامعه‌شناختي كمك كند. خشونت يكي از مسائل و مفاهيم مهم در طول تاريخ بشريت است كه راه خود را از ابتداي تاريخ سينما، به اين هنر باز كرده است. اسلاوي ژيژك، نظريه‌پرداز مهم عرصه فلسفه، جامعه و هنر است. وي در كتاب خشونت: پنج نگاه زيرچشمي، خشونت را تحت عنوان پنج گروه طبقه‌بندي نموده است. انواع خشونت ژيژك شامل خشونت كنش‌گرايانه، كنش‌پذيرانه، سيستمي، نمادين، خدايگاني و اسطوره‌اي است. خشونت از منظر ژيژك مباني نظري پژوهش حاضر را شكل داده است كه بر اساس آن و طبق رويكرد بازتاب فيلم‌هايي از سينماي دهه 90 ايران تحليل شده‌اند. فيلم‌هاي مورد تحليل اين پژوهش شامل پرويز (1391)، فروشنده (1394)، لانتوري (1394)، مغزهاي كوچك زنگ زده (1396)، هفت و نيم (1397) و شناي پروانه (1398) هستند. در نهايت اين پژوهش نشان داد كه خشونت كنش‌گرايانه و نمادين بيشترين و خشونت كنش‌پذيرانه كمترين بازتاب را در سينماي دهه 90 ايران داشته است. همچنين امر زنان و خشونت عليه ايشان، بيشترين مضمون موجود براي نمايش خشونت در فيلم‌هاي مورد بررسي را به خود اختصاص داده است.

مادر

نوري‌پرتو، اميررضا

1402

ل، 94ص.: جدول

Analysis of Violence in Iranian Cinema of the 90s based on the Views of Slavi Žižek

social cinema , violence , Slavi Žižek , reflective theory

mother

كارشناسي ارشد

هنر