2145

پژوهش هنر

سينما، قالبي است درميانهٔ قالب‌هاي ديگر و از اين جهت در شبكه‌اي بينارسانه تعريف مي‌گردد. گمانه‌زني يا نظرپردازي، چه در ادبيات داستاني و چه در حيطهٔ فلسفه، نمود نحوهٔ ديگرساني از بودن است و زيبايي‌شناسي كاربردي سهم هنرمند را در نظريه‌پردازي به‌نحوي روش‌مند مي‌كند. اين پژوهش تلاشي است نظرپردازانه براي فراهم‌آوري بستري ديالكتيك برمبنايِ كانون/سنجهٔ فرهنگ ديداري نقاشي ايراني در فاصله‌اي تقريباً صدساله در بستري تحليلي برمبناي روش‌شناسي‌هاي فرهنگ ديداري، مباني زيبايي‌شناسي كاربردي، و نظريه‌هاي بينارسانگي تا پيشنهادي تازه و عملي براي سامان‌دهي نه به يك بوطيقا، بل گفتار/گفتمانِ بوطيقايي تازه‌اي باشد. در اين پژوهش سازمايه‌هاي بنيادين و مختصّات زيبايي‌شناسانه در نقاشي از مكتب هرات تا مكتب تبريز دوم در روندي گزينشي بررسي شده است، و پس از آن، دربابِ امكانِ ترجمهٔ اين مختصّات به زبان سينما از طريق بررسي‌هاي بينارسانگي گمانه‌زني شده. براي نيفتادن در ورطهٔ وهم، اين پژوهش علاوه بر بررسي رابطهٔ نقاشي‌ها با متون روايي و زيبايي‌شناختي‌تاريخي در باب نقاشي، راه‌كار‌ها و نظرپردازي‌هاي اقتباسي پيشين زيبايي‌شناسانه توسّط ديگر هنرمندان نظريه‌پرداز سينما در ايران، هند، و آسياي ميانه را نيز به سنجش گذاشته است. در نتيجه اين پژوهش ديباچه‌اي است پيشنهادي با پيوستاري از بنيان نظري براي پژوهش‌هاي آينده كه تمايل به گسترش اين گفتار داشته باشند.

عسگري‌كيا، فرشاد

اصلاني، محمّدرضا

1402

142ص.: مصور (رنگي)

Speculations on the Applied Aesthetics of Iranian Cinema Based on an Anthological Study of Persian Paintings from the School of Herat to the Second School of Tabriz

Iran , Cinema , Painting , Aesthetics , Intermediality , Visual Cultures

كارشناسي ارشد

هنر