2142

ادبيات نمايشي

تحليل تحقق رخداد در نمايشنامه‌هاي منتخب دهه‌ي 80 و 90 شمسي در ايران، از منظر "آلن بديو"

داشتن ايده‌ي اوليه، مهمترين بخش كار نويسندگان براي خلق اثر هنريشان است؛ كه به دليل تنوع و فراواني آثار و ترس به تكرار افتادن، موجب روي گردان بودن از تأليف آثار جديد و روي آوردن به اقتباس ها و خوانش هايي نه چندان با كيفيت از آثار غيرايراني شده است. بديو به عنوان يكي از اصليترين مباحث اش به موضوع رخداد محال پرداخته و شرايطي براي تحقق اش برشمرده است؛ از جمله: مكان رخدادي، سوژه و عملكردش كه منجر به تبديل رخداد به حقيقت يا توهم مي شود. از نظر او سوژه از قبل وجود ندارد يا به بيان ديگر، اين هويت زماني به شخص اطلاق مي شود كه رخدادهاي به وقوع پيوسته را به مثابه حقيقت بپذيرد و باور شكند. در اين پژوهش با رويكردي توصيفي - تحليلي و جمع‌آوري داده‌هاي كتابخانه‌اي ابتدا جنبه هاي مختلف نظريه ي آلن بديو و مفاهيم مشابه در نظريات فلاسفه ي ديگر بررسي شده و سپس با آوردن مثال هايي از كل متن نمايشناه هاي "فعل"، "فرشته ي تاريخ"، "زبان تمشك هاي وحشي"، "خواب در فنجان خالي"، "مخزن" و "چهار حكايت از چندين حكايت رحمان"، براي پي بردن به چگونگي روند و وقوع رخداد از ابتدا تا انتها، به اين سؤالات پاسخ داده شده است كه رخداد محال با استفاده از چه عناصر و امكاناتي از قبيل: بازي با زمان و مكان، درگيركردن خيال، دگرگونكردن چارچوب روايت، به وقوع پيوسته و چه تأثيري بر شخصيت ها گذاشته است. همچنين در مرحله بعد مشخص گرديده رويكرد بديو به رخداد ميتواند با معرفي نگاهي تازه به موقعيتي تكراري و خلق ايده هايي ناب به نويسندگان، بر ادبيات نمايشي و پيشرفت اش كمك كند.

نمايشنامه‌ي خط

شهبازي، رامتين

قاسم پور، اكرم

1400

ص، 223ص.: جدول

Analysis of the Realization of Events in the Plays of the "Verb" and "the Angel of History" from the Perspective of "Alain Badiou"

Alain Badiou , Illusion , Truth , Imagination , Impossible Event , Subject

Play Line

كارشناسي ارشد

هنر