2081

عكاسي

تحليل مفهوم نگاه خيره در عكس هاي صحنه‌پردازي شده ي عكاسان زن ايران در دهه هاي 80 و 90 خورشيدي از منظر ويكتور برگين

نگاه خيره فرايندي غير از ديدن و مشاهده‌كردن است؛ چنان‌كه هر بيننده مي¬تواند برداشتي متفاوت از يك عكس داشته باشد. عكاسان معاصر زن ايراني از عكاسي صحنه¬پردازي شده در آثارشان بسيار استفاده كرده¬اند كه هدف ايشان از اين شيوه، روايت داستاني است كه مخاطب به واسطه¬ي تجربه¬ي زيسته و خاطرات خود با اين آثار ارتباط برقرار كند. اغلب آثار ارائه شده در اين شيوه به مفاهيمي همچون حقوق زنان، نابرابري¬ها، زندگي روزمره و خشونت عليه زنان اشاره دارند. نگاه خيره در عكاسي نقش مهمي را در شكل¬گيري آثار توسط عكاس و ديدن آن¬ها توسط بيننده¬ي عكس ايفا مي¬كند پس با اتكا بر نظريه¬ي نگاه خيره¬ي ويكتور برگين، روابط نگاه در آثار هنرمندان معاصر موردمطالعه قرار گرفته-اند. اين پژوهش در پي پاسخ به اين پرسش است كه بر اساس آراء ويكتور برگين نگاه خيره چگونه در عكس¬هاي صحنه¬پردازي شده¬ي زنان عكاس ايراني نمود پيدا مي¬كند؟ به‌منظور پاسخ به اين پرسش ابتدا مفاهيم و تعاريف مربوط به ديدن، نگاه‌كردن و نگاه خيره معرفي شده¬اند سپس با رويكرد توصيفي تحليلي آثار چهار تن از هنرمندان معاصر زن ايران از جمله شادي قديريان، نيوشا توكليان،مريم فيروزي و تهمينه منزوي كه با شيوه¬ي عكاسي صحنه‌پردازي شده از زنان عكاسي كرده¬اند از دهه هشتاد تا كنون مورد تحليل و بررسي قرار گرفته¬است. در اين پژوهش مشخص شد كه هنرمندان موردمطالعه آثاري را خلق كرده¬اند كه نگاه خيره در لواي ناهنجاري¬هاي زندگي روزمره¬ي زنان با استفاده از روايتگري بازنمايي شده است. در اين آثار، هنرمندان از چيدمان عناصر صحنه و نمايش احساس سوژه براي نمود بهتر نگاه خيره بهره برده¬اند.

نگاهي براي ما

صادقي، سيده تارا

شريفي، كامران

1402

201ص.: مصور (رنگي)، نمودار

Analyzing the concept of gaze in the staged photos of Iranian female photographers in the 80s and 90s from the perspective of Victor Bergin

staged photography , contemporary photographers of Iran , Victor Bergin , Iranian female photographers

Look for us

كارشناسي ارشد

هنر