208

سينما

تحليل مؤلفه‌هاي مستند دهه‌ي 40 و 50 ايران بر اساس آراي بوردول در تعريف سينماي هنري

اين پژوهش سعي دارد مؤلفه‌هاي مستند دهه‌ي 40 و 50 ايران بر اساس آراي بوردول را در تعريف سينماي هنري، تحليل كند، با اين فرض كه دليل تفاوت آثار مستندسازان دهه‌ي 40 و 50 ايران با ساير فيلم‌هاي زمانه‌ي خودشان، ريشه‌ي اين فيلم‌ها در سينماي اروپا و استفاده از مؤلفه‌هاي اين سينماست. به همين سبب عناصر طرح شده از نظر ديويد بوردول، استخراج شده و در 5 گروهِ پيرنگ، ميزانسن، تدوين، تصويربرداري و صدا تقسيم‌بندي شدند. در كنار اين مؤلفه‌ها بوردول درباره‌ي سينماي نئورئاليسم ايتاليا، موج نوي فرانسه و مكتب مونتاژ شوروي به عنوان سينماي هنري بحث كرده و از تأثير آنها بر سينماي ديگر كشورها سخن گفته است. به همين سبب هر كدام از جنبش‌هاي فوق به طور مختصر بررسي شده‌اند. پس از معرفي فيلمسازان مورد تحليل و آثارشان، اين مؤلفه‌ها روي داده‌هاي انتخابي از آثار مستندسازانِ ايران راستي‌آزمايي شد و در نهايت با ارائه‌ي نمودار درصدي از هر كدام، مشخص شد كه از 13 فيلم مورد بررسي، 12 فيلم با درصدي بالاي 70 درصد از اين مؤلفه‌ها پيروي كرده و تنها يك اثر، يعني گود مقدس(هژير داريوش)، كمتر از 50 درصد انطباق با اين عناصر را در خود داشت. 12 اثر ديگر، جام حسنلو(محمدرضا اصلاني)، تخت جمشيد(فريدون رهنما)، سردي آهن(خسرو سينايي)، قلعه، اون‌شب كه بارون اومد و پيكان(كامران شيردل)، خانه سياه است(فروغ فرخزاد)، تپه‌هاي قيطريه و يا ضامن آهو(پرويز كيمياوي)، موج و مرجان و خارا، تپه‌هاي مارليك و گنجينه‌هاي گوهر(ابراهيم گلستان) هستند.

پاندورا

روحاني، علي

شهبازي، رامتين

1398

295 ص.: مصور، نمودار

1/1/1900 12:00:00 AM

Analysis of Iranian documentaries of 1340s and 1350s AP based on Bordwell’s defining thoughts about Art Cinema

Iranian documentaries of 1340s and 1350s , David Bordwell , Art Cinema , Neorealism , new wave of cinema , Soviet montage school

Pandora

كارشناسي ارشد

هنر