2071

سينما

كروموفيليا در سينماي معاصر شرق آسيا (با تأكيد بر آثار وونگ كار-واي، ويراستاكول، پارك چان-ووك و هو شيائو-شين)

بررسي تاريخ سينما نشان مي دهد كه كروموفوبيا به شيوه هاي گوناگوني خود را به ظهور رسانده است؛ حال چه در ورود دير هنگام آن به سينما باشد، و چه در استفاده از آن به شكل هاي ابتدايي. همچنين با وجود گسترش تصوير رنگي در سينماي اروپا و استفاده هاي پيچيده تر از آن، كاركردهاي رنگ همچنان به شكل هاي ساده اي محدود مي شد. در دهه هاي اخير اما فيلمسازان سراسر جهان توجهي جدي به رنگ كرده اند و رنگ را به شكلي در آثارشان به كار مي گيرند كه مي توان آن را كروموفيليا ناميد. سينماي معاصر شرق آسيا يكي از همان جاهايي است كه در استفاده از رنگ، شكل هاي متنوعي را پيشنهاد مي كند. بنابراين پژوهش پيش رو مي كوشد تا جنبه هاي كروموفيليايي آثاري از سينماي شرق آسيا را بررسي كند. با مطالعه كيفي داده هايي كه به‌صورت كتابخانه اي جمع آوري شده و به شيوه توصيفي - تحليلي بررسي شده اند؛ مشخص گشت گرايشي در سينماي معاصر شرق آسيا در استفاده از رنگ وجود دارد كه مي توان آن را نوعي كروموفيلي طبق ديدگاه بتچلر در نظر گرفت. هو شيائو شين، از رنگ در جهت رسيدن به‌نوعي انتزاع بصري استفاده مي كند؛ پارك چان ووك از آن در راستاي نمايش يك غياب بهره مي گيرد؛ ويراستاكول از رنگ در مسير تقابل ميان سنت و مدرنيته سود مي برد؛ و در نهايت وونگ كار واي از آن براي طيف گسترده اي از امكانات، از جمله افزايش ابهام روايي، حس آميزي و .. استفاده مي كند.

رفتن...

روحاني، علي

1402

141ص.: مصور، جدول

Chromophilia in East Asian Contemporary Cinema

Color , Cinema , East Asian Contemporary Cinema , Chromophobia , Chromophilia

...Raftan

كارشناسي ارشد

هنر