2043

صنايع دستي

تحليل و آسيب‌شناسي راهبردي الگوهاي انتقال دانش در آموزش سفال و سراميك دانشگاهي ايران در دهه نود

با پررنگ شدن نقش سراميك در جامعه هنري كشور ما طي دهه اخير، آموزش اين رشته در دانشگاه‌هاي ايران با الگوهاي نويني نسبت به گذشته انجام مي‌شود؛ اما در اين فرآيند با كاستي‌هايي روبرو هستيم كه از جمله آنها مي‌توان به عدم وجود يك الگوي نظام‌مند متناسب با زمانه و به طبع آن بروز رويكردهاي سليقه‌اي در روش انتقال دانش اشاره كرد. هدف اصلي اين پژوهش در ابتدا شناسايي و سپس آسيب‌شناسي الگوهاي انتقال دانش سفال و سراميك در دانشگاه‌هاي ايران در دهه نود مي‌باشد. روش پژوهش حاضر از جهت هدف، كاربردي و بر اساس ماهيت و روش، تركيبي از روش‌هاي توصيفي- تحليلي مي‌باشد و اطلاعات مورد نياز به روش پيمايشي جمع‌آوري شده‌اند؛ بدين منظور پس از بررسي طرح درس‌هاي دانشكده‌هاي مربوطه و تبيين ابعاد اصلي آموزش سفال و سراميك دانشگاهي (كارگاه‌هاي فرم‌دهي، چرخ‌كاري، لعاب و قالب‌گيري)، شكاف الگوي آموزشي موجود با نظرسنجي از دانشجويان و فارغ التحصيلان اين رشته، از طريق نظريه نوناكو و تاكوچي مبني بر ضمني و صريح بودن دانش و با بهره‌گيري از مدل مديريت دانش حلزوني (SEIC)، مشخص شد. سپس به ارائه پيشنهادهايي جهت بهبود اين الگو و انتقال موثرتر دانش پرداخته شده است. جامعه آماري شامل 147 نفر از دانشجويان و فارغ التحصيلان دهه نود اين رشته بود؛ نمونه‌گيري به روش هدفمند انجام و تحليل كيفي بر اساس داده‌هاي كمي منتج شده از روش علمي SPSS صورت پذيرفت. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه ايجاد همبستگي مناسب ميان چهار مرحله دانش آفريني در آموزش، شامل: جامعه‌پذيري، بيروني سازي، تركيب و دروني سازي، مي‌تواند سبب كارآمد بودن هرچه بيشتر آموزش باشد و يادگيري عميق‌تر دانشجو را فراهم آورد.

ساخت احجام سراميكي با تاكيد بر تكنيك لعاب‌هاي احيايي

محمدي، مهدي

قرباني شاه‌كوچكي، مجتبي

كفيلي، نگار

1401

س، 103 ص.: مصور، جدول، نمودار

Rategic Analysis and Pathology of Knowledge Transfer Patterns in Iranian Academic Ceramics and Pottery Education in the 1990

Ceramics , Education , Tacit knowledge , Explicit knowledge

Ceramic Sculpture with a Focus on Reduction Glaze Techniques

كارشناسي ارشد

هنر