2037

تبليغ و ارتباطات فرهنگي

هدف اصلي از پژوهش حاضر، بازنمايي زن مسلمان در سينماي بعد از انقلاب اسلامي ايران (مقايسه دهه هاي 60 و 90) مي باشد. با توجه به هدف اصلي پژوهش روش نشانه شناسي سوسور براي اين پژوهش در نظر گرفته شده است. جامعه آماري شامل كليه ي فيلم هاي سينمايي پس از انقلاب اسلامي در دهه هاي 60 و 90 مي باشد. با روش نمونه گيري هدفمند از دهه ي شصت تعداد 5 و براي دهه ي نود نيز 5 فيلم سينمايي انتخاب شدند. در اين فيلمها بازيگران زن مسلمان گاها در نقش هاي اصلي و محوري و يا نقش دوم تا سوم را ايفا نموده اند. در اين فيلم ها نشانه شناسي در خصوص فعاليت هاي اجتماعي، فردي، خانوادگي و تفاوت هاي زن مسلمان در سينماي بعد از انقلاب انجام گرديد. براي بررسي اهداف و سوال هاي پژوهش حاضر از روش تحليل نشانه شناختي سوسور (دال ها و مدلول ها) و همچنين پرداختن به دلالت ها بهره گرفته شد. بر اساس يافته هاي به دست آمده از پژوهش حاضر وضعيت زنان در دهه 60 به صورت محض، خانه داري و كاركرد مهم مادري و مهمترين دغدغه هايشان دغدغه هاي خانوادگي و خويشاوندي است و با شكل سنتي بازنمايي مي گردند. اما در فيلم هاي دهه 90، زنان مسلمان نقش بيشتري در فعاليت هاي اجتماعي، شغلي و تحصيلي داشته و كاركردهاي شغلي و مشاركت اجتماعي و دغدغه هايي فراتر از امور صرفا" خانوادگي و خويشاوندي ايفا نموده اند ولي اين موارد نيز در كنار اموري مانند نقش هاي خانوادگي و سنتي هنوز شكل و قوام دقيقي به خود نگرفته است. در تمامي فيلم هاي مورد بررسي نتايج به دست آمده حاكي از اين است كه زن مسلمان به معناي واقعي كلمه به تصوير كشيده نشده است و تصوير ارائه شده صرفا زني عادي بازنمايي شده است كه در جامعه اسلامي و ايراني زندگي مي كند.

صادقي جعفري، جواد

نوري پرتو، امير رضا

1399

ك، 84 ص.: مصور، جدول

Representation the Muslim Woman in Cinema after the Islamic Revolution of Iran (Comparison of the 60's and 90's Decades Decade)

Representation , Muslim Woman , Cinema , slamic Revolution of Iran, , 60s , 90s

كارشناسي ارشد

فرهنگ و ارتباطات