2020

سينما

واكاوي نسبت ميان وحشت و جامعه در سينماي جرج رومرو و جان كارپنتر از منظر آرايگئورگ لوكاچ

سينما و سرمايه دو عنصر تفكيك ناپذيرند. دوربين فيلم‌برداري، در يكي از همان كارخانه‌هايي توليد مي‌شود كه لوميرها در يكي از نخستين تجربه‌هاي خود، خروج كارگران را از آن بازتاب مي‌دهند. با اين‌حال، فيلم‌سازان بزرگي در تاريخ سينما، همواره تلاش كردند تا جاي ممكن از اين سيستم و شكل مرسوم توليد فيلم فاصله بگيرند و فيلم‌هايي آوانگارد و مستقل بسازند. اما ويژگي كالايي‌سازي نظام سرمايه‌داري به مرور زمان همه چيز را به كالا تبديل مي‌كند. نخستين فيلم‌هايي كه در آمريكا ساخته شدند؛ ناخودآگاه برخورد صادقانه‌ و ناب‌تري با سينما داشتند.‌ آن‌ها مسئله را ساده‌تر مي‌ديدند؛ سرگرمي جديدي متولد شده و براي بقايش نياز به تماشاگر دارد. بنابراين، اولين ژانرهاي سينمايي از طريق تكرار تجربه‌هاي موفق و كشف فرمول‌هاي مورد علاقه‌ي تماشاگران يا به عبارتي سودآور شكل گرفتند. توده‌ي‌ مردم براي لذت بردن از سينما نياز به تماشاي واقعيت زندگي‌شان، براي درك رابطه‌شان با ايدئولوژي پيچيده‌ي اوايل قرن بيستم، نقش‌پذيري در جامعه، و فرار يا رهايي موقت از احساس از خود بيگانگي كه صنعتي شدن به شكل روز افزوني به آن‌ها تحميل مي‌كرد و به‌طور كلي بازتوليد ايدئولوژي غالب بودند. در واقع، بدين‌سان سينما مانند دارويي آرام‌بخش، انسان‌ها را به خواب مي‌برد و ايدئولوژي غالب را عادي و طبيعي جلوه مي‌دهد. اين مسئله در مورد تمامي ژانرها نظير وسترن، موزيكال، اكشن، جنايي، وحشت و... صدق مي‌كند. با اين‌همه، فيلم‌هاي ژانري مي‌توانند در نظام سرمايه‌داري توليد شوند و همزمان به نقد آن بپردازند. در دهه‌ي 1970 سينماي آمريكا موازي با بحران‌هاي عميق اجتماعي فيلم‌سازاني ظهور كردند و در قالب ژانر وحشت به شكلي هوشمندانه به نقد جامعه‌ي آمريكا پرداختند. بدين ترتيب رابطه‌اي ديالكتيكي ميان دنياي درون فيلم و بيرون فيلم شكل گرفت. در واقع فيلم‌ها بازتابي از بحران‌هاي عصر خود شدند. و در چارچوب ژانري كه خود زاييده‌ي نظام سرمايه‌داري است به نقد اين نظام ‌پرداختند. اين پژوهش براساس نوع داده‌ها كيفي، از حيث هدف بنيادي و نظري و از نظر ماهيت و روش توصيفي و تحليلي است. و بدين‌ترتيب در نظر دارد با مطالعه و بررسي آراء گئورگ لوكاچ در زمينه‌ي رئاليسم انتقادي، فيلم‌هاي جرج رومرو و جان كارپنتر را مورد بررسي و تجزيه ‌و تحليل قرار دهد. و درنتيجه به اين سوال پاسخ داده مي‌شود كه چگونه اين فيلمسازان ژانر وحشت را بستر مناسبي براي پرداختن به مسائلي چنين راديكال يافتند؟

فيلم كوتاه قرمز خوني

1402

ك، 159 ص.: مصور، جدول

Analysis of the correlation between horror and society in George A. Romero and John Carpenter's Cinema according to György Lukács's points of view.

Horror cinema , horror genre , George Romero , John Carpenter , critical realism , theory of reflection

The Short Film Bloody Red

كارشناسي ارشد

هنر