1963

سينما

كاركرد عناصر فرا داستاني در ساختار روايت سينمايي

فرا داستان شيوه اي از روايت در نوشتار پسامدرن است كه بر باز تابندگي بنا شده است. اين نوع نوشتار با ارجاع بر تصنعي بودن خود بر خودآگاهي متن تاكيد مي‌كند و با بصيرت افزايي در زمينه شگردهاي ساختگي متن، مخاطب را در جاي منتقد مينشاند. اين نوشتار در پي آن است كه آشكار كند برخي از فيلم هاي سينمايي ميتوانند بسياري از مولفه هاي فرا داستاني را دارا باشند. بنابراين اين پژوهش قصد دارد ابتدا تعريف روشن و مفصلي از مفهوم فرا داستان ارائه كند. سپس به دنبال شمردن مولفه ها و كاربست هاي فرا داستاني، آنها را در روايت سينماييِ موارد مطالعاتي پژوهش به آزمايش بگذارد و در اين راه به اين سوال پاسخ بدهد كه چه عناصري از مفهوم فرا داستان در ساختار فيلم‌هاي سينمايي وجود دارند و چگونه اين عناصر در ساختار روايت اين فيلم ها تجلي مي يابند. نگارنده در اين پژوهش كه از لحاظ ماهيت كيفي، از لحاظ روش توصيفي تحليلي و از لحاظ هدف كاربردي است به كمك اسناد كتابخانه اي و از چارچوب نظريات پاتريشيا وو به اين نتيجه رسيده است كه بسياري از عناصر و مولفه هاي متن فرا داستاني همچون انعكاس هاي زباني، چارچوب شكني، بازي‌گونگي و ساخت جهان هاي بديل، نقيضه، نام گذاري هاي دلبخواهي، افشاي ماهيت وجودشناختي داستان و شكست سطوح روايي در روايت سينمايي قابل رديابي است.

لاسكالا

نقاش زاده، مسعود

نقاش زاده، مسعود

1402

[12]، 85 ص.

The Function of Metafiction Elements in the Structure of Cinematic Narrative

metanarrative , cinematic narrative , postmodernism , reflexivity , metacinema , Patricia Waugh

Lascala

كارشناسي ارشد