1961

نقاشي

بررسي سبك شناختي نقاشي باز نمايانه طبيعت بي جان در ايران از دهه 50 تا 80 شمسي

طبيعت بي جان ژانري نوظهور در هنر ايران قلمداد مي شود. ژانري كه در دوره قاجار رسميت يافت و تا به امروز توسط هنرمندان بسياري به شيوه هاي گوناگون تصوير شده است. اين پژوهش با تاكيد بر مفهموم "بازنمايي" به عنوان رويكردي به دور از تقليد و رونوشت كامل از طبيعت و به صورت به‌ تصوير كشيدن ذهنيت هدف‌مند و شخصي‌ساز هنرمند، سير تحول ژانر طبيعت بي جان را در آثار 5 هنرمند ايراني: منوچهر يكتايي، بهمن محصص، ليلي متين‌دفتري، پروانه اعتمادي و واحد خاكدان به عنوان نقاشان فعال در دوران پيش از انقلاب اسلامي 1357ش. تا پس از آن مورد مطالعه و بررسي قرار داده است. انقلاب اسلامي سال57ش. ايران مهم ترين رويداد سياسي- اجتماعي نيم قرن اخير به شمار مي رود، به دليل تاثيرگذاري بر جريانات هنري پس از خود به عنوان محور كليدي اين پژوهش قرار گرفته است. تاثيرگذاري انقلاب اسلامي بر ژانر طبيعت بي جان و تحولات بازنمايي در آثار هنرمندان فوق الذكر و تشابهات و تمايزات فرمي و محتوايي در آثار آن ها به عنوان سوالات اين پژوهش مطرح شده اند. تاثير پذيري نقاشي طبيعت¬بي¬جان همانند ديگر جريانات و ژانرهاي هنري از انقلاب اسلامي يكي از نتايج اين پژوهش است. روش تحقيق پژوهش پيش رو به صورت توصيفي – تحليلي است. در فصل اول به كليات پژوهش؛ سپس فصل دوم به مطالعه و بررسي نقاشي دوران قاجار، پهلوي اول، دوم و انقلاب اسلامي57ش. پرداخته شده است. فصل سوم مطالعه و تحليل زندگي و آثار هنرمندان نامبرده و فصل چهارم نتيجه حاصل از مطالعات است.

رو در رو

نوروزيان، گيتي

خسروي، خسرو

1402

ج، 80 ص.: مصور

A cognitive study of the Representative painting of the Inamate still life of Iran from the 1971 in the 2001s.

contemporary Iranian painting , representation , still life before the revolution , still life after the revolution

Face to Face

كارشناسي ارشد