1959

سينما

ماليخوليا در فيلم‌هاي دوره دوم سينماي بلا تار بر آراء زيگموند فرويد

شخص ماتم‌ زده پس از تجربه از دست دادن ابژه محبوبش جهان را فقير و تهي مي‌بيند. فرد ماليخوليايي با فقدان چيزي كه به آن ميل مي‌ورزيده مواجهه مي شود. هرچند، ممكن است دقيقاً نداند كه چه چيزي را ازدست‌ داده، چرا كه اين فقدان دور از دسترس آگاهي است. هدف اين پژوهش بررسي مفهوم ماليخوليا در آثار سينمايي بلا تار از نگاه فرويد است. داده هاي اين پژوهش از طريق مطالعه اسنادي، كتابخانه اي و مشاهده اي گردآوري شده اند و از روش تحليل محتوا براي توصيف و تحليل پنج فيلم انتخاب شده استفاده شده است. يافته هاي اين پژوهش با تكيه بر پنج فيلم از دوره دوم فيلم‌سازي بلا تار، نفرين (1988)، تانگوي شيطان (1994)، مردي از لندن (2007) و هارموني‌هاي ورخمايستر (2000) و اسب تورين (2011)، نشان مي دهند كه رويكرد روانكاوانه و تحليلي فرويد نسبت به ماليخوليا به رويكردي مفهومي، فلسفي و حالتي روحي در سينماي بلا تار بدل مي‌شود. بلا تار از سينما نه به‌ مثابه ابزاري براي بيان بلكه به‌ مثابه تكنيكي براي نمايش خود چيزها و شخصيت در از دست دادن واقعيت يا عدم سرمايه‌گذاري ليبيدين بهره مي گيرد ماليخولياي بلا تار تنها يك مطالعه قابل‌ توجه در مورد افسردگي نيست، بلكه اكتشاف جذابي از رمانتيسم سينمايي و زيبايي شناسي تجربه فاجعه‌ بار شخصيت‌هاست در «از دست دادن جهان» يا «فقدان» كه همبستگي عيني خود را در يك تخيل عالي سينمايي از نابودي جهان پيدا مي‌كنند.

فانتازماگوريا

موسوي، وحيداله

سجادي حسيني، كاوه

1399

ذ، 180 ص.

Melancholy in the films of the second period of Bella Tarr cinema based on the views of Sigmund Freud

Melancholy , Freud , Béla Tarr , lack , Attachment , Loss , Disappointment

Fantazmagoria

كارشناسي ارشد