1952

ادبيات نمايشي

مطالعه‌ي نوتاريخ‌گرايانه «تاريخ شدن متن» و «متن شدن تاريخ» در نمايشنامه‌هاي ابتداي دوره ياكوبي ويليام شكسپير از منظر آراي استيون گرين‌بلت و لويي مونتروز

تا زمان حيات ملكه اليزابت انگلستان، شكسپير يك نويسندۀ اليزابتي محسوب مي‌شد. پس از مرگ اليزابت در سال 1603 ميلادي و آغاز سلطنت جيمز اول، شخصيّت، موقعيّت اجتماعي و نوشته‌هاي شكسپير دچار دگرگوني شدند، به طوري‌كه شكسپيرِ اليزابتي و شكسپيرِ ياكوبي تفاوت‌هاي زيادي با يكديگر دارند. يكي از درون مايه‌هاي آثار اوليه ويليام شكسپير در دوره ياكوبي، ترديد و عدم اطمينان از ماحصلِ فضاي سياسي جديد حاكم بر انگلستانِ تحتِ سلطنتِ جيمز اول است، فضايي كه با مرگ اليزابت دوّم انگلستان در سال 2022 ميلادي نيز به نوعي ديگر تداعي شده‌است. از ديدگاه رويكرد تاريخ‌گرايي نو، تاريخيّت متن و برمتنيّت تاريخ در سايه‌ي بسترهاي فرهنگي، سياسي و اقتصادي معاصر و حتي پيشين يك متن همواره مورد ارجاع است. شيوه‌ي خوانش نوتاريخ‌گرايانه به هر نوع متن ادبي و غيرادبي و در هر برهه‌ي زماني و بستر تاريخي سرايت‌پذير است؛ چه، اين ديدگاه توسط لويي مونتروز و استيون گرين‌بلت بيشتر در مطالعه‌ي متون ادبي دوره‌ي رنساس و ادبيات دوره‌ي اليزابتي قرن شانزدهم ميلادي انگلستان مورد استفاده قرار گرفته است. در اين پژوهش سعي شده است با بازخواني سه نمايشنامه از اوّلين آثار ويليام شكسپير در ابتداي دورۀ ياكوبي يعني حكم در برابر حكم (1603)، تيمون آتني (1605) و شاه لير (1605)، علاوه بر بازنگري جايگاه عنصر ترديد، تأثيرپذيري و تأثيرگذاري متقابل شكسپير و فضاي سياسي جديد حاكم بر انگلستان و رويدادهاي معاصر او از دريچه‌ي تاريخ‌گرايي نوين و متناظر با آراي استيون گرين‌بلت و لويي مونتروز مورد بررسي قرار گيرد. به نظر مي‌رسد نه تنها شكسپير همواره چهارچوب اصلي پي‌رنگ نمايشنامه‌هاي خود را بر مبناي بازتابِ انتقادي رويدادهاي سياسي و بي‌ثباتي‌هاي ترديدآميز معاصر خود ‌نگاشته‌است، بلكه اين نوع ايده‌پردازيِ انعكاسي او گاهي تا حد تأثيرگذاري بر اتّفاقات سياسي و اجتماعي پيرامون خود نيز پيش رفته‌است. همچنين با توجه به خفقان سياسي حاكم بر آن دوره، شكسپير با بهره‌گيري از هوشمندي و موقعيت خود توانسته‌است از پيگرد سلطنتي جيمز مصون بماند.

ترجمه نمايشنامه چشم انداز دريايي

روحاني، علي

اميررضا نوري‌پرتو

1402

د، 185ص.

A new-historicist study of “historicity of texts” and “textuality of history” in William Shakespeare’s early Jacobean plays based on theories of Stephen Greenblatt and Louis Montrose

Shakespear , Jacobean Literature , Jacobean Literature , Timon of Athens , King Lear , New Historicism

Translation of the sea landscape play

كارشناسي ارشد