1916

نقاشي

واكاوي امر تروماتيك در نقاشي معاصر ايران بر اساس رويكرد بازتاب

مسئله اصلي اين پژوهش كشف ارتباط ميان تجربه‌ي زيسته هنرمندان و تروماي حاصل از آن‌ كه آيا در نقاشي‌هايشان وجود دارد يا خير. از اين‌رو اين پژوهش با تلفيق رويكرد روانشناسانه و جامعه‌ شناسانه به واكاوي ارتباط ميان امر تروماتيك و نحوه بازتاب آن در نقاشي معاصر ايران مي‌پردازد. است كه به اين منظور پنج هنرمند معاصر ايراني كه در آثارشان حس تروماتيك وجود داشت، انتخاب شده و آثارشان بر اساس مباني نظري رويكرد بازتاب و تروما مورد واكاوي قرار داده شدند. پيچيدگي مسئله تروما باعث شده در بيشتر رشته‌ها با رويكردهاي مختلف همواره مورد بحث قرار گيرد و اين امر در ميان آثار هنري نيز مورد بحث است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه هنرمندان مورد تحقيق در اين پژوهش همگي تحت تأثير امور تروماتيك هستند كه در مجموعه آثار مختلف در دوره‌هاي مختلف خويش بازتاب پيدا كرده و به صورت خودآگاه يا ناخودآگاه هر كدام در قالب سبك شخصي و ديدگاه‌هاي فردي و اجتماعي خود تروماهايشان را به نقاشي تبديل كردند و طبق گفته‌هاي خود اين هنرمندان، اين امر تأثير مستقيمي بر نحوه دريافت آن‌ها با مسئله تروماتيك داشته است. در نتيجه مي‌توان گفت كاري هنرمند تروما زده مي‌كند، ناخواسته شكلي از هنر درماني است. هنر براي روح و روان انسان مكانيسم‌هايي دارد و هنرمندان با خلق آثار خويش به گذر از اختلال‌هاي پس از آسيب خود كمك كرده‌اند.

موقعيت درد

معين‌الديني، محمد

خسروي، خسرو

ماسوري، شكوفه

1400

ش، 86 ص.: مصور

Analysis of the traumatic issue in contemporary Iranian painting based on the reflection approach

Reflection , Trauma , Sociology of Art , Contemporary Iranian Painting , Psychology of Art

كارشناسي ارشد