1838

سينما

واكاويِ رابطه ميانِ كُنش و نماي‌نقطه نظر (P.O.V) در سينِما

پژوهشِ پيشِ‌رو، قصد دارد تا به رابطه‌ي كُنش انساني و نماي نقطه‌نظر كه به نحوي اومانيستي‌ترين، و به لحاظ مكانيسم آشناترين نما براي مخاطب است بپردازد. براي آن‌كه بتوانيم درك درستي از اين نما داشته باشيم، بايد به جزئيات و سيستمِ چشمِ انسان و شيوه‌ي كاركرد و كاربرد آن توجه و آن را به‌ اختصار تشريح كنيم. از سوي ديگر، رابطه‌ي مستقيمي بين تكنولوژي و حسِ همذات‌پنداري مخاطب وجود دارد اما اين امكان، بدونِ در نظر گرفتن شيوه‌ي استفاده‌ي دقيق، مي‌تواند نادرست جلوه كند و مسير را به بي‌راهه ببرد. نگاهي به تاريخِ چشم در سينماي اوليه و تفاوت‌هاي آن از حيث‌هاي مختلف و متنوع مي‌تواند به مسيرِ پژوهشْ روشني ببخشد، اما براي رسيدن به منظورِ نهايي، اين تنها موادي اوليه است و به بسياري ديگر از نكات كه از چشم‌ها پنهان مانده بايد توجه كرد. اخفاي ساكاديكِ چشمي، اسفوماتوي واقعيت در تغييراتِ نما، شيوه‌ي استفاده از كانوني‌شدگي در روايت، تعديلِ حسِ سايكدليك در نماهاي نقطه‌نظر و تعيين جنسيت دوربين-كاراكتر از مهمترين نكاتي‌ست كه مي‌تواند اين نماي مادر را جاني تازه ببخشد و لذتِ آن را به سينما دوستان بازگرداند. در ادامه، سعي مي‌شود تا با تبيينِ ابتداييِ مسيري به‌ نام "كينو-پراگما"، شيوه‌ي ديگري در ارائه‌ي موفق (به لحاظ بصري و همذات‌پنداري با تماشاگر) نماي نقطه‌نظر معرفي گردد. كينوپراگما بستري‌ست برپايه‌ي ادراك، ذهنِ مخاطب و واكاويِ عناصرِ بصري و ارائه‌ي راهكاري جهت نيل به هدف كه در اين پژوهش همان همذات‌پنداريِ صرف بين تماشاگر و دوربين-كاراكتر است.

شرديد

عسگري كيا، فرشاد

عسگري كيا، فرشاد

1400

س، 81 ص.: مصور، جدول

A Thesis Submitted Graduate Studies Office in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree of Master of Cinema

Cinema , Objective , Film theory , Act , Point of view

كارشناسي ارشد