1832

پژوهش هنر

امروزه بسيار از نوآوري در موسيقي سخن رانده مي‌شود، تا آنجا كه سخنان بسيار به كميت بيان‌شده كه در كيفيت مبهم مي‌نمايد چراكه علت ناميده شدن اثري به عناوين مدرن و يا نوآورانه حداقل در موسيقي اين مرزوبوم در لايه‌اي از ابهام و سردرگمي قرار دارد؛ ازين قرار است فلسفه موسيقي كه صرفاً در نوشتارهايي از داريوش صفوت به عرفان و حكمت گره‌ خورده است. ازين جهت مروري بر آنچه در جهان و در تاريخ طولاني موسيقي اروپايي و فلسفه موسيقي و نظريه‌هاي موسيقي دان و فيلسوف قرن بيستم تئودور آدورنو گذشته است لازم و مبرهن مي‌نمود. پس ابتدا به نقطه نظرات آدورنو در اين باب پرداختيم از ايراداتي كه وي به تماميت فلسفه گرفت كه از مقالات او استخراج كرديم و پيوند فلسفه و موسيقي تا رسيدن و يافتن محتواي حقيقت محور و فرم درون ماندگار انتقادي كه آدورنو آن را از مختصات آثار هنري مدرن معرفي كرد. در پي يافتن اثر هنري مدرن و حقيقت محور مدنظر آدورنو به مسئله آناليز موسيقايي رسيديم و سعي نموديم از وي بياموزيم تا حقيقت را چگونه از دل آثار تحليل كنيم. ازآنجاكه حسين عليزاده در موسيقي ايراني به نوگرايي شهره‌اند چند اثر از ايشان را انتخاب كرده سعي نموديم رويكرد آدورنو را در تحليل اين آثار پياده كنيم. نتايج جالبي در صفحات پيش رو به دست آمد كه مي‌توان گفت حال نظريه‌اي براي تحليل اثر موسيقايي مدرن در دست داريم كه بر فلسفه‌اي محكم بنا گشته است. در واقع اين پايان‌نامه اميدوارست كه زين پس مي‌توان اثر موسيقايي را كه ادعاي مدرن بودن دارد را به‌ نقد و تحليل هنري كشيد، محتواي حقيقت محور آن را كشف نمود (و يا حتي عكس آن را) و از آن به‌ عنوان يك سند تاريخي نيز نام برد.

ندائي، امير حسن

ارجمند تاج‌الديني، پيروز

1401

ص، 72 ص.: مصور

Analytical study of Hossein Alizadeh's works based on Adorno's critical approach (case example: three selected works of Hossein Alizadeh)

Hossein Alizadeh , Adorno , dialectics , traditional music , modern music , analysis , art criticism , critical theory

كارشناسي ارشد