1824

سينما

تحليل شيوه هاي بهره گيري از فرم هاي روايي پست مدرن در سينماي مستقل ايران در دهه هاي هشتاد و نود خورشيدي با تكيه بر انديشه هاي ژان بودريار

"ژان بودريار" يكي از منتقدين تند و تيز هنر پست مدرن به حساب مي آيد كه هنر اين دوره را سرشار از تصنع، تقليد و حيله گري مي داند. در اين پژوهش تطابق چند فيلم مهم و تاثيرگذار مستقل ايراني بر اساس جايگاهشان در هنر پست مدرن با آراي ژان بودريار بررسي ميشود.بودريار معتقد است كه مهمترين معضل هنر پست مدرن، دوري هرچه بيشتر آن با حقيقت زندگي است. تقليد كه اصول هنر محسوب ميشود، در اين دوران فراتر از تشبيه و باعث ايجاد يك معناي تازه ميشود. او از اصطلاح وانموده و حادواقعيت درتوصيف اين موقعيت استفاده ميكند. پرسش اساسي در اين پژوهش چگونگي تطبيق پذيري آراي ژان بودريار مانند حادواقعيت و وانمودگي، نشانه گذاري و كدگذاري ديجيتاليسم با روايت در فيلمهاي شبهاي روشن، نفس عميق، تنها دو بار زندگي ميكنيم،پرويز، ماهي و گربه و تمارض است. تمام فيلمهاي منتخب آثار مستقل در سينماي ايران هستند. با بررسي اين آثار با تكيه بر اصول پست مدرن از نگاه بودريار همخواني مولفه ها و ويژگيهاي شاخص پست مدرنيستي اين آثار به رشته تحليل در آمده است كه نتيجه اي همراه و هم گام با اصول مورد تاييد بودريار از سينماي پست مدرن را به دنبال دارند. بودريار پست مدرن را يك پوشش جدي و غيرقابل خدشه براي رسيدن به طبيعت و واقعيت ميداند كه همه ي عناصر در كنار اين پوسته از حقيقت خود خارج ميشوند و غرق در كد و نشانه بدنبال مفهوم گرايي و پيچيدگي هستند. در دوره ي ابتدايي ظهور سينما بسياري از كارگردانان تازه كار و فيلمسازان با تجربه، براي ساخت آثارشان با محدوديت هايي از جانب استوديوهاي فيلمسازي مواجه شدند. استوديوها در آن زمان با قراردادهاي مشخصي كه با نويسندگان و كارگردانان محبوب و پرطرفدارشان داشتند، از موضوعات و فيلمنامه هاي مشخصي كه مورد اقبال تماشاگران بوده است،استفاده ميكردند و براي حرفهاي نو و تكنيكهاي جديد مخالفت به عمل ميآوردند. افرادي در قالب كارگردان و نويسنده كه از جريان مستمر در سينماي بدنه يا استوديويي دوري ميكردند، باالجبار بايد هزينه ي ساخت فيلم مورد علاقه شان را خودشان بدون كمك استوديوها بدست ميآوردند كه اين هزينه گاهاً شخصي و در برخي موارد با يافتن تهيه كننده هاي كمرنگ و كم كار فراهم ميشد. در اين نقطه از زمان بود كه اصطلاح "سينماي مستقل" شكل گرفت كه اشاره مستقيم تري به فيلمهاي كم هزينه و خارج از جريان استوديويي داشت.

نوري پرتو، امير رضا

برزگر، مجيد

1399

131 ص.

Analyzing the methods of using postmodern narrative forms in Iranian independent cinema in the 2000s and 2010s based on the ideas of Jean Baudrillard

independent cinema , simulation , post modern narrartion , jean baudrillard

كارشناسي ارشد