1807

نقاشي

بازخواني مفهوم هگلي روح دوران در نقاشي دهه نود ايران

هگل از فيلسوفان مشهور آلماني است كه هسته ي مركزي در نظام فلسفي خود را روح مطلق ناميده است و با توجه به آن فلسفه هايش را به سه بخش ذهن، عين، روح مطلق و روابط بين آنها تقسيم كرده است كه فرآيندي عقلاني و ديالكتيكي است. هگل كار روح مطلق را درك مطلق مي داند و با سه شيوه هنر، دين و فلسفه آن را بيان مي كند از ديدگاه هگل پديده هاي جهان انديشه هاي روح مطلق هستند كه براساس منطق ديالكتيك به وجود مي آيند و به تكامل مي رسند و براساس آگاهي انسان دائما در حال تغيير و دگرساني هستند. اين روح بين انسانهاي يك جامعه مشترك است و تمام افكار سياسي، اجتماعي، فرهنگي و هنري را تحت تاثير قرار مي دهد. روح دوران آنچه هگل از آن سخن مي گويد يك روح تاريخي است و با توجه به مفهوم فلسفي روح دوران هنر درتمام مقاطع تاريخي تحت تاثير اين روح قرارگرفته و هم راستا با آن حركت مي كند. پژوهش حاضر با روش توصيفي _تحليلي و گردآوري اطلاعات به روش اسنادي _كتابخانه اي تاثير روح دوران را در نقاشي ايران بررسي كرده است كه در ايران هنرمندان چگونه با توجه به روح دوران شرايط سياسي و اجتماعي موجود در جامعه را بازتاب مي دهند. به عنوان مثال در دوره انقلاب موضوعات نقاشي متناسب با شرايط آن دوره بود بعد با شروع جنگ تحميلي موضوعات در نقاشي بيشتر تصاوير جنگ و شهيدان به روي ديوار هاي شهر ترسيم مي شد. از دهه هشتاد به بعد با وجود فضاي باز سياسي، ارتباط ببشتر با خارج از كشور و حضور گسترده زنان موضوعات نقاشي فارغ از انديشه هاي هويتي نسل هاي قبل ترسيم شده است.

زهرخند

اژدريان شاد، زليخا

خسروي، خسرو

معين الديني، محمد

1401

ش، 87 ص.

Rereading the Hegelian concept of the spirit of the era in the painting of the nineties of Iran

Hegel , spirit of the age , phenomenology , painting

bitter laugh

كارشناسي ارشد