1803

ادبيات نمايشي

چگونگي شخصيت پردازي كاراكترهاي معلول در پيشبرد روايت در آثار ساموئل بكت

آثار بكت نسبت به نمايشنامه‌هاي سنتي متفاوت است. آثار وي، تحت تأثير عوامل مختلف دنياي معاصر است. در اين پژوهش در پي يافتن پاسخ به اين سوالات هستيم كه چرا بكت در آثارش به شخصيت‌هاي معول توجه بيشتري دارد؟ اينكه شخصيت هاي معلول در پشبرد روايت و شكل گيري فضاي ابزورد چگونه نقش ايفا مي‌كنند؟ طبق يافته‌هاي پژوهش به اين نتايج رسيديم كه بكت براي بيان پوچي و بي‌ارزش شدن ارزش ها انساني و سردي و نااميدي از بدن هاي رو به زوال، از صداها، بازي با سايه هاي و فيگورهاي خاص شخصيت‌هاي معلول بهره برده است. بكت از كاراكترهاي معلول يا داراي ويژگي خاص بدني استفاده مي كند. همچنين در آثار بكت، مرگ از اولين جملات بيان شده آغاز مي‌شود؛ وي به روند طبيعي وقوع مرگ‌ها اعتقادي ندارد. بكت با نگاهي نقادانه به زندگي و دريافت عمق بحران‌هاي بشر، دوري از زندگي را براي شخصيت‌هايش تجويز مي‌كند. او اصرار دارد شخصيت‌هايش بيش از اين به زحمت نيفتند؛ زيرا از اين نوع زندگي، چيزي عايدشان نخواهد شد. واقعيت‌هايي كه برآمده از دل تاريخ انسان غربي است. در آثار بكت حضور بدن به معناي نمايش بدن و اجزاي مختلف آن در قامت شخصيت هاي فرتوت، بيمارگونه و عمدتا معلول است كه تلاشي است براي نشان دادن اينكه بدن انسان و نمايش آن به انحاء گوناگون فرصتي است براي وي تا بتواند كاستي هاي زبان محاوره را رفع كرده و نيز هويت تازه اي از خود در گفتگوهاي روزمره بر جاي بگذارد. ساموئل بكت نمايش بدن را همچون دستمايه اي قلمداد مي كند كه با تمام كاستي ها و نواقص و محروميت ها و معلوليت هايي كه دارد، مي تواند در جهت رفع نواقص روح و نيز كاستي هاي زبان روزمره در جهت برقراري ارتباط اقدام كند و از اين رو هويت تازه اي از انسان را به نمايش مي گذارد.

نمايشنامه استخوان موازي

ماسوري، شكوفه

معافي، فرزاد

1400

ي، 136 ص.

How to characterization disabled characters in advancing the narrative in Samuel Beckett's works

Beckett , Waiting for Godot , Endgame , Narrative advancement , Disabled characters

The parallel bone play

كارشناسي ارشد