1745

نقاشي

تحليــل بازنمـود تجــربه مادرانگــي درآثارهنـرمندان زن معـاصـر

در عصر حاضر تعريف مادرانگي و معني مادر‌بودن پيچيده‌تر از آن‌چيزي است كه تصور مي‌شود. با توجه به تغييرات و اعمال قوانين اجتماعي، حقوقي و گاه سياسي، پيشرفت‌هاي پزشكي و تكنولوژي همچنين تفاوت‌ فردي در ميان مادران، با توجه به جغرافيا، سن، وضعيت تأهل، شغل و...، تنوع بيشتري در اين مفهوم را در خود نهفته است. اما بازنمود مادرانگي در آثار هنري بارها بدل به الگويي براي تثبيت نقش‌ها و كليشه‌هاي جنسيتي شده‌است؛ كليشه‌هايي همچون مادر فداكار، مادر نگران و مادر معصوم، و جايگاهي فرودست از زن به عنوان مادر را ارائه مي‌دهد و با خلق جايگاهي «مقدس» براي زن به عنوان مادر، وظايف از پيش تعيين شده را بر دوش او قرار مي‌دهد. آثاري كه اغلب توسط هنرمندان مرد و فارغ از درك حس و تجربه‌ي زيستي زنانه، به تصوير درآمده‌اند. در اين ميان چارچوب‌هاي اجتماعي نيز با خلق دلالت‌هايي ميان نوع خاصي از رفتار با مفهومي به نام «مادرخوب»، به حذف و بيرون راندن ساير حالات و كيفيات مادرانگي از درون حصار بسته‌ي خود مي‌پردازد. اين محدويت ها با ظهور نقاشان زن نوگرايي در قرن بيستم همچون فريدا كالو شكسته و درادامه در هنر معاصر عصر هنرمندان فرصت اين مقال را يافتند تا در پي مبارزات اجتماعي گسترده در حوزه‌ي زنان، با آثارشان بسياري از اين تابوها را در هم شكسته و مورد توجه جامعه هنري و منتقدان و بازار هنر قرار بگيرند. در اين پژوهش به بررسي چند مورد از آثار آنها در بازنمايي وجوهي متفاوت و اغلب مغفول مانده از مادرانگي پرداخته شده‌است. هنرمنداني چون لوئيز بورژوا، جني ساويل، مري كلي، كاترين اوپيه و .. غلب با بيان صريح تجربه هاي زيسته‌ي خود را در مقوله ي مادرانگي به تصوير كشيده‌اند.

ناتمام

معين‌الديني، محمد

خسروي، خسرو

1398

ط، 86 ص.: مصور

Analysis of Mothers' Experience in Artwork of Women's Artists

Incomplete

كارشناسي ارشد