1733

نقاشي

تحليل مفهوم تنهايي انسان در نقاشي معاصر ايران

ارتباط انسان ها، سنگ بناي جامعه انساني است ولي جهان معاصر، بشر را پيش از پيش به سمت انزوا وتنهايي سوق مي دهد. و از طرفي به دليل ضرورت زندگي اجتماعي مجبور است كه با جمع باشد اين تناقض سبب رنج مداوم اوست. هدف از انجام اين پژوهش آن است كه با تحليل آثار چند نقاش، مفهوم تنهايي انسان را در نقاشي معاصر ايران نشان دهد. لذا اين پژوهش به دنبال پاسخي است كه ميل به تنهايي و انزوا را به عنوان يك پديده‌ي اجتماعي جديد در آثار نقاشان منتخب معاصر جستجو كند و رابطه معناداري بين موضوع آثار و تنهايي انسان معاصر بيابد. اين پژوهش به تحليل مفهوم تنهايي اگزيستانسيال در آثار هوشنگ پزشك نيا، بهمن محصص، منوچهر معتبر و واحد خاكدان ، چهار تن از نقاشان نوگراي ايراني مي پردازد. طبق باور اگزيستانسياليست‌ها زندگي بي‌معناست مگر اينكه خود شخص به آن معنا دهد؛ يعني ما خود را در زندگي مي‌يابيم، آنگاه تصميم مي‌گيريم كه به آن معنا يا ماهيت دهيم. نقاش معاصر آدمي را موجودي تنها مي داند كه هر حسي را در نهايت به تنهايي تجربه مي كند .روش مطالعه در اين پژوهش تحليلي ـ توصيفي و روش گردآوري اطلاعات كتابخانه اي است.

تنهايي انسان معاصر

معين الديني، محمد

خليلي فرد، احمد

1396

س، 169 ص.: مصور

Analysis of the concept of Human loneliness in contemporary iranian painting

loneliness , existentialism , modern , art , pezesniya , mohass , motab , motabar , khakdan

The loneliness of contemporary man

كارشناسي ارشد