1714

نقاشي

مطالعه ي نحوه استفاده از تكنيك كلاژ در آثار پنج هنرمند معاصر ايران: بهمن محصص، بهجت صدر، پروانه اعتمادي ، اردشير محصص ، فريدون آو

هنر در قرن بيستم ميلادي، بيش از قرونِ پيش، با تحول، ابداع و دستاوردهاي نوين همراه بود. قرن متلاطم كه شاهد تولّد اقسام جنبش ها و مكاتب هنري بود و شيوه هاي بيان هنري به صورتي شگفت انگيز و با شتاب، تنوع مي يافت.اين بازه كه به عصر هنر مدرن مشهور شد با خلاقيت، نوزايي و نو انديشي همزاد بود. واضح است كه اين جنبش هاي نوخاسته به همراهِ خود، روش ها و تكنيك هايي جديد را نيز معرفي مي كردند. تكنيك كلاژ يكي از آن شيوه هاي متهوّرانه و خلّاق بود كه در آثار كوبيست هاي ابتداي قرن بيستم ارائه گشت و به سرعت مورد استقبال موج هاي بعدي از جمله داداييست ها و سوررئاليست ها قرار گرفت. چسبانه كاري يا كلاژ ، شيوه اي بود كه از سال هاي دور در تاريخ هنر وجود داشت ولي با آغاز قرن بيستم ميلادي صورتي ديگر به خود گرفت . در اين تكنيك ، مواد و مصالح مختلفي از جمله كاغذ، پارچه ، مقوا ، روزنامه و غير از اين ها را براي ايجاد معناي تجسّمي تازه اي بر روي يك زمينه ي كاغذي ، مقوايي ، چوبي و ...مي چسباندند. اين همان روش تاريخي كلاژ بود امّا در هنر مدرنيسم قرن بيستم اين تكنيك ، وابسته هايي با كاركردهاي تازه نيز يافت كه فتومونتاژ ، فتوكلاژ و اسمبلاژ از آن جمله اند . پس از پايان جنگ جهاني دوّم و ورود مدرنيسم به هنر ايران ، هنرمندان شروع به آموختن و استفاده از شيوه ها و تكنيك هاي نو در آفرينش آثار تجسمي كردند و از آن جمله تكنيك كلاژ بود كه باعث ايجاد چشم اندازي بديع و گسترده در هنر ايران شد. هنرمندان مدرنيست ايران نسل به نسل در آثار خود از اين تكنيك بهره برده اند . پژوهشگر در اين تحقيق ، به عنوان نمونه پنج هنرمند معاصر ايراني : بهمن محصص ، بهجت صدر ، پروانه اعتمادي ، اردشير محصص ، فريدون آو ، را برگزيده است. تا شيوه ي برخورد و نحوه ي تأثير تكنيك كلاژ بر آثار هر يك از اين هنرمندان را بكاود و شايد از اين رهگذر ، پژوهشِ پيشِ رو بتواند چراغي باشد كه برخي تاريكي هاي هنر معاصر ايران را براي پژوهشگران و دانشجويان آتي روشني بخشد.

بي جان

معين الديني، محمد

خسروي جلودار، خسرو

1399

س، 100 ص.: مصور

كارشناسي ارشد