1712

سينما

مطالعه بازنمايي مفهوم عشق در سينماي ايران دهه 90 بر اساس نظريه عشق سيال زيگمونت باومن

در تاريخ سينماي ملودرام ايران، موضوع عشق و روابط عاشقانه همواره يكي از مضامين مهم و پر تكرار در پيرنگ داستاني فيلم هاي سينمايي بوده است. اما شكل و نوع روابط در دوران ما (دهه 90) همچون سينماي جهان، تغيير اساسي كرده است. روابط سست تر و تعهدات كمرنگ تر شده اند. زيگمونت باومن در كتاب خود از عشق سيال نام مي برد. از ديد او تعريف رمانتيك عشق به صورت ((تا هنگامي كه مرگ ما را از هم جدا كند)) قطعا از مدافتاده تاريخ مصرف آن به دليل زير و رو شدن شديد ساختارهاي خويشاوندي سپري شده، همان ساختارهايي كه در خدمت آن ها بود و قدرت و توان و خودپسندي اش را از آن ها مي گرفت. در اين پروژه به تعهد و روابط عاشقانه در فيلم¬هاي ملودرام سينماي ايران در دهه 90 پرداخته خواهد شد و به اين سوال كه آيا نوع روابط در فيلم هاي عاشقانه ي سينماي ايران در دهه 90 به نظريه عشق سيال زيگمونت باومن نزديك است يا نه؟ پاسخ داده خواهد شد. نتايج بررسي ها نشان داد كه چند فيلم سينماي ايران از دهه 90 را مي توان مطابق نظريات عشق سيال زيگمونت باومن دانست.

انيميشن كوتاه موهايش

نوري پرتو، اميررضا

برزگر، مجيد

1400

ذ، 81 ص.

Study of represent of love in Iranian in 90 decades movies base on Zygmunt Bauman’s liquid love theory

Iranian melodramatic cinema , love in Iranian cinema , Zygmunt Bauman

كارشناسي ارشد