1673

عكاسي

بررسي مفهوم نامكان از منظر مارك اُژه در عكاسي منظره شهري تهران در دهه 1380

از زمان پيدايش عكاسي، مقوله‌ي شهر به همراه تغييراتي كه در آن ايجاد گرديد به يكي از موضوعات مورد توجه تبديل شد. از اين رو، عكاسي شهري به عنوان سبكي جداگانه از عكاسي خياباني به وجود آمد. با پيشرفت حاصل شده در بالا رفتن سرعت شاتر و سبك شدن وزن دوربين‌هاي جديد، عكاسي از مردم در محيط پيرامونشان و چگونگي ارتباط آنها با فضاها امكان‌پذير شد. با اين وجود، به موازات گسترش شهرها و شكل‌گيري فضاهاي جديد شهري، مفهومي تحت عنوان نامكان شكل گرفت. در همين رابطه، پژوهش حاضر تلاش داشت تا ابتدا به شناخت دقيقي از مفهوم نامكان برسد و پس از آگاهي يافتن، از منظري متفاوت به تجزيه و تحليل مجموعه عكس‌هاي منظره‌ي شهري تهران در دهه‌ي 80 شمسي بپردازد. در اين راستا، نظريه‌ي نامكان «مارك اُژه» به منظور مطالعه و تحليل مجموعه تصاوير مورد نظر استفاده شد. «اُژه» كه شكل‌گيري نامكان‌ها را بازتابي از دنياي معاصر مي‌داند، سه مؤلفه‌ي اصلي و اساسي براي شناخت آنها در نظر گرفت. اين خصوصيات بدين شكل است، اگر نتوان براي فضايي ويژگي‌هاي هويت، ارتباط و وجه تاريخي قائل شد، آن محيط نامكان تلقي خواهد شد. بر پايه‌ي اين سه مشخصه‌ي بنيادين، تعمق در انديشه‌هاي «اُژه» و بهره بردن از چند مطالعات تصويري كه مسئله‌ي نامكان را بر مبناي درك «اُژه» بررسي كرده بودند، عوامل سازنده‌ي سه مؤلفه‌ي نام برده مشخص گرديد. بنابراين تحقيق حاضر مي‌كوشد ابتدا به اين پرسش پاسخ دهد كه چه ويژگي‌هايي باعث متمايز شدن مكان از نامكان مي‌گردد و سپس در صدد پاسخگويي به اين پرسش است كه اين نامكان چگونه در آثار عكاسان منظره شهري ايراني نمود يافته‌است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه ويژگي‌هاي نامكان را در برخي از آثار عكاسان منظره شهري ايران در دهه 1380 شمسي كه به عكاسي از فضاهايي چون پايانه‌هاي حمل و نقل (مترو) و حومه شهر پرداخته‌اند، مي‌توان سراغ گرفت.

عكاسي از نامكان‌ها

آذري ازغندي، هادي

آذري ازغندي، هادي

1400

ض، 94ص.: مصور، جدول

Investigating the concept of Non-Place from Marc Augé's perspective in urban landscape photography of Tehran in the decade 1380s

Marc Augé , Non-Place , Iranian Photography , Urban landscape

Photography of Non-Places

كارشناسي ارشد