1659

تصوير متحرك

سنجش رابطه ميان توانايي تخصصي و رضايت شغلي عوامل توليد انيميشن استوديوهاي تهران در سال 1399

پژوهش حاضر با هدف سنجش رابطه ميان توانايي تخصصي و رضايت شغلي عوامل توليد انيميشن صورت گرفته است. روش تحقيق توصيفي (غيرآزمايشي) و از نوع همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه عوامل توليد انيميشن استوديوهاي تهران (كه با كمك آمار انجمن صنفي فيلمسازان انيميشن حدود 400 نفر برآورد شد) مي باشد. حجم نمونه با توجه به اينكه جامعه آماري (عوامل توليد انيميشن استوديوهاي تهران) حدود 400نفر هستند و جامعه محدود حساب مي شود، بر اساس فرمول كوكران برابر با 196 (حدودا 200) نفر و روش نمونه گيري نيز به صورت تصادفي در نظر گرفته شد، كه با توجه به شرايط كرونا پرسشنامه ها از طريق اينترنت بين افراد شركت كننده توزيع و داده ها جمع آوري شد. در انجام اين پژوهش براي سنجش ميزان رضايت شغلي از پرسشنامه شاخص توصيف شغل (JDI) كه توسط اسميت و همكاران (1969) طراحي شده استفاده گرديد كه يك پرسشنامه استاندارد بوده و مجدداً نيز روايي آنها با اظهار نظر اساتيد و صاحب نظران محترم و پايايي آن ها نيز از روش ضريب آلفاي كرانباخ تائيد شد. همچنين براي ارزيابي تخصص با نظر استاد راهنما سوالاتي درباره سابقه كاري و آشنايي با نرم افزارهاي تخصصي و ميزان برآورده كردن نظر سفارش دهنده ها پرسيده شد. يافته هاي اين پژوهش نشان داد كه در نمونه مورد آزمون، بين توانايي تخصصي و رضايت شغلي عوامل توليد انيميشن رابطه معنادار وجود دارد. همچنين با استفاده از آزمون فريدمن ابعاد پنجگانه ي رضايت شغلي رتبه بندي شد كه با توجه به نظر نمونه آماري مشخص شد كه بعد رضايت از ماهيت كار بيشترين رتبه را دارد و پس از آن به ترتيب ابعاد رضايت از سرپرست، رضايت از همكار و رضايت از فرصت هاي ترفيع و ارتقاء در رتبه هاي بعدي قرار گرفتند و در نهايت بعد رضايت از حقوق كمترين ميانگين رتبه را دارا بود.

زندي، كيارش

سحرخيز، امير

1399

د، 70 ص.: جدول، نمودار

The relationships between Professional Proficiency and job satisfaction among Animation Studio employees in Tehran 2020

Professional Proficiency , Job Satisfaction , Animation , Studios

كارشناسي ارشد