1646

تصوير متحرك

تحليل چگونگي اقتباس از داستان هاي كتب مقدس در دو اثر شاهزاده روم و فيلشاه از منظر تئوري اقتباس كارتمل

اقتباس منبع الهام فيلم سازان بسياري در تاريخ سينما بوده . انيميشن نيز تا حدود زيادي براي روايتگري از اين امر بهره گرفته. يكي از كاركردهاي مهم اقتباس احياي مجدد آثار كهن ادبي است. اقتباس، با ايجاد هماهنگي ميان آثار ادبي كهن و تحولات اجتماعي نوين، نقش مهمي ايفا مي‌كند. همچنين از اقتباس مي توان به عنوان ابزاري براي انتقال مفاهيم با زباني بديع بهره جست. در پژوهش پيش رو به بررسي شيوه اقتباس از كتب مقدس و تاريخ اسلام از منظر تئوري كارتمل پرداخته خواهد شد. به تعاريف و انواع اقتباس نيز اشاراتي خواهد شد. بررسي دو اثر از يك كارگردان كه از تاريخ و كتاب اسلام اقتباس كرده مي¬تواند به آشنايي با روند كنش اقتباس در اين زمينه كمك كند. روش گردآوري اطلاعات در اين پايانامه به شيوه كتابخانه¬اي و ميداني بوده و همچنين مصاحبه¬اي با كارگردان دو اثر صورت گرفته است. سوال اصلي اين پژوهش پاسخ به اين پرسش است كه چگونه مي¬توان با در نظر گرفتن نظريه اقتباس كارتمل به اقتباس از كتب و تاريخ اديان پرداخت و اين مسير براي آثاري چون شاهزاده روم و فيلشاه چگونه طي شد؟ در نهايت با نگاهي به نظريه اقتباس دبورا كارتمل و با تحليل و تجزيه داستان دو اثر مذكور در اين پژوهش به اين نتيجه رسيدم كه ميتوان شيوه اقتباس را در اين آثار در دسته بندي اقتباس تفسيري قرار داد. هر چند در اثر شاهزاده روم وفاداري به كاركترها، مكان و زمان رويدادها در مقايسه با انيميشن فيلشاه بيشتر بوده. در ضمن مي¬توان گفت تكيه بر آگاهي بينامتني مخاطب در شاهزاده روم در مقايسه با فيلشاه بيشتر بوده. البته بايد اين نكته را در نظر گرفت كه تفاوت در مخاطب آثار تا حدودي نشانگر دليل اين وابستگيست.

حيا

معافي، فرزاد

زندي، كيارش

1399

س، 174 ص.: مصور

Analysis of adaptation from Holy Books in two films Princess of Rome and Filshah based on Cartmell’s theory

Haya

كارشناسي ارشد