1598

ادبيات نمايشي

واكاوي عنصر شخصيت در رمان هاي "شازده احتجاب" و "آينه هاي دردار" براي اقتباس نمايشي، با تكّيه بر ناخودآگاه جمعي يونگ

پايان نامه حاضر تحت عنوان واكاوي عنصر شخصيت در رمان هاي "شازده احتجاب" و "آينه هاي دردار" براي اقتباس نمايشي، با تكّيه بر ناخودآگاه جمعي يونگ با اهدافي چون تعريف ابعاد شخصيت نمايشي، بررسي عملكرد كهن الگوها و واكاواي ناخودآگاه جمعي يونگ در دو رمان "شازده احتجاب" و "آينه هاي دردار" به ظرفيت هاي اين دو رمان براي اقتباس نمايشي مي پردازد. چگونگي ارتباط ميان كهن الگوها و شخصيت هاي نمايشي، چگونگي اقتباس از دو رمان "شازده احتجاب"و "آينه هاي دردار" ، چگونگي ارتباط ميان شخصيت در اين دو رمان و امكان اقتباس نمايشي از آنها و چگونگي ارتباط ميان تركيب چند كهن الگو در اين دو رمان و آفرينش شخصيت هايي چند بعدي پرسشهاي اساسي اين پژوهش هستند. نتايج به دست آمده حاكي از آن است كه استفاده از كهن الگوها به مثابه ي نمونه هاي ازلي در ناخودآگاه جمعي نوع بشر وجهي نمايشي بيشتري به شخصيت ها مي بخشد. همچنين وجود چنين شخصيت هاي چند بعدي در اين دو رمان امكان اقتباس از اين دو رمان را در مديوم هاي ديگر نيز فراهم ميكند. بنابراين از عنصر شخصيت مي توان به عنوان عنصري سازنده در اقتباس از اين دو رمان بهره برد. همانطور كه اشاره شد شخصيت هاي اين دو رمان به دليل بهره گيري از نمونه هاي كهن الگويي نه تنها امكان اقتباس را فراهم ميكند بلكه ميزان همذات پنداري مخاطب با شخصيت ها را بيشتر كرده و گاه شخصيت هايي عميق و چند بعدي مي آفرينند. شخصيت ها گاه تنها از يك كهن الگو و گاه از تركيب چند كهن الگو ساخته شده اند كه همين امر شخصيت ها و اعمالشان را از حالت معمول و قابل پيش بيني بودن خارج كرده و مخاطب را با شخصيت هايي درونگرا و غير قابل پيش بيني مواجه ميكند

نگارش نمايشنامه "مرگاخ شكي"

ماسوري، شكوفه

1400

78 ص.

‘’Analysis of the character element in the novels ‘’Prince of Ehtejab’’ and ‘’Mirrors with doors’’ for dramatic adaptation, relying on Jung's collective unconscious’’

’’Writing a play:‘’Rigor mortis

كارشناسي ارشد