1594

مهندسي معماري اسلامي

مسكن اصلي ترين و پرتعداد ترين عنصر در هر جامعه ي زيستي و تعريف كننده ي مرزهاي درون وبرون فضايي است. در درون مرزهاي فضاي مسكوني هويت و فرهنگ افراد شكل مي گيرد و به معناي دقيق تر فرهنگ يك جامعه هم بر چگونگي شيوه ي تركيب فضا اثر مي گذارد و هم از آن تأثير مي پذيرد و اين موضوع ضرورت دقيق تر بررسي وشناخت فضاهاي مسكوني را به عنوان عاملي موثر در تربيت افراد جامعه الزامي مي دارد. در پژوهش پيش رو، با هدف شناخت تغييرات معماري مسكن در سال هاي پس از انقلاب اسلامي و نحوه اثر گذاري انقلاب اسلامي بر معماري فضاهاي مسكوني، پس از تعريف مسكن به دسته بندي گونه هاي مسكن در شهر تهران از نخستين نمونه هاي مستند در دوره قاجار تا دهه اخير پرداخته شده است. جهت سهولت در دسته بندي و همچنين تدقيق بهتر در نتايج حاصله، پژوهش در سه مقياس كلان، مقياس مياني و مقياس خرد صورت پذيرفته و تعريف مقياس هاي ذكر شده در فصل سوم رساله پژوهشي آورده شده است. در ادامه فضاها از سه منظر ساختار، عملكرد و ظرافت هاي فضايي مورد بررسي قرار گرفته اند. حاصل پژوهش اطلاعاتي را از چگونگي تاثير زمان بر تغيير عملكرد فضاهاي مسكوني با توجه به شرايط اجتماعي، سياسي و فرهنگي جامعه ارائه خواهد كرد و با ذكر نمونه هايي از تغييرات مثبت سعي بر الگو سازي در اين زمينه دارد.

عيني فر، عليرضا

1397

224 ص.: مصور، نقشه، نمودار

Housing after Islamic Revolution

كارشناسي ارشد