1558

مهندسي معماري اسلامي

امام زاده ها به عنوان فضاهايي عبادي به طور پراكنده در شهرها و روستاهاي متعددي قرار گرفته اند و شيعيان زيادي هر روز براي زيارت به سراغشان مي روند. بنابراين معماري آن ها بايد صورتي بيافريند در خور معناي آن. معماري اين بنا بايد كيفيت فضايي و روح معنوي لازم را اجرا كند تا بستري مناسب براي نيايش و آرامش انسان فراهم شود و قرب به خدا در عالي ترين شرايط صورت پذيرد. پس بناي امام زاده بايد تجلي گاه مفاهيم متعالي ماورايي در اين عالم خاكي باشد اما از آنجا كه فهم حقيقي آن مفاهيم از محدوده اداك آدمي خارج است، براي انعكاس در اين عالم ناگزير به تنزل مرتبه هستند. ابراز بيان معنويت در عالم ماده نيز بايد در محدوده حواس آدمي قرار گرفته و مادي باشد، ماده اي كه با زبان رمزآلود اشارتي لطيف با آن عالم داشته باشد. مي توان گفت طراحي يك فضاي عبادي زماني موفق تر اس كه بين قابليت هاي ماده (صورت و كالبد بنا) و مفاهيم تجلي يافته از طريق آن (معنا و محتواي بنا) تعادل برقرار كند. در اين پژوهش سعي بر آن است تا اين اهداف ميسر شود، به طريقي كه اولا توسط يك شيعه پذيرفته شده باشد و با نام امام زاده از آن ياد كند و همچنين هزاران مسلمان و حتي غير مسلمان را از گوشه و كنار دنيا براي ديدن آن به خود جذب نمايد. امام زاده انتخابي، امام زاده هاشم و هارون است كه در طبيعتي بكر در جاده چالوس قرار دارد و همين امر باعث مي گردد تا اقليم نيز به عنوان يكي از المان هاي طراحي مورد بررسي قرار گيرد، تا در نهايت بتوانيم به طراحي اسلامي همسو با طبيعت دست يابيم.

كسرايي، داريوش

1394

104 ص.: مصور، جدول، نقشه، نمودار

كارشناسي ارشد