1479

نقاشي

نقد و بررسي گرايش هاي اورينتاليستي در نقاشان شاخص نيمه اول قرن بيست

يكي از مهم ترين چالش هاي تاريخ هنر در سال هاي اخير، نقد فرهنگ ديداري شرق شناسي از منظر پسااستعماري است. نقاشان شرق گرا با تاثير از شرق شناسي به معرفي شرق در قرن‌ نوزدهم و بيستم، يعني دوران اوج گسترش امپرياليسم مي پردازند. اين نقاشان شرق گرا، شرق را در هاله‌اي از تقدس بدوي و تاريخي‌ فرو مي‌برند و با طرح بحران هويت، آن‌طور كه مي‌خواهند، خود هويتي اعوعاج يافته از شرق به بشريت ارائه مي دهند. از جمله مفاهيم به كار رفته در اين نوع نقاشي ها مي توان به مسائل مربوط به هوس بازي، خشونت، شكنجه با رويكردهاي نژادگرايانه، جنسيت و مفهومي به دور از رهايي و آزادي اشاره كرد. از ديدگاه پسااستعماري، آنچه به دنياي شرقي هويت و قابليت درك مي بخشد، نتيجه ي تلاش هاي خود آنان نيست، بلكه معلول تدابيري پيچيده است كه غربي ها از راه آن به شرق هويت بخشيده اند. ازاين رو، نمي توان از آثار هنرمندان اورينتاليست به سادگي گذشت و تنها به اين موضوع اشاره كرد كه از شرق الهام گرفته، و از نقوش شرقي استفاده كرده اند، زيرا در بسياري از اين آثار با نگاهي اگزوتيك به شرق نگريسته شده است. در اين پژوهش، ضمن توجه به فضاي سياسي و فرهنگي آن دوران، تلاش شده است كه برخي از آثار نقاشان شرق گرا از جمله ماتيس با رويكرد پسا استعماري و شرق شناسي بررسي شود و نشانه هاي تصويري در اين آثار به صورت كمي و كيفي تحليل شود.

شرق وجود

سوري، حميد

خسروي، خسرو

تسليمي

1391

143 ص.: مصور

Examination E xplanation of inclinations of orientalism from the famous painters of the first half of the Twentieth Century

Postcolonial , Oriental Studies , Orientalist Painters , painting

كارشناسي ارشد