1473

ادبيات نمايشي

تحليل روند تغيير شكل مؤلفه‌هاي ژانر ملودرام از نمايش‌نامه‌هاي دهه‌ي 1970 ميلادي تا 2020 براساس نظريه‌ي بري كيت گرانت

هدف از انجام اين پژوهش تحليل روند تغيير شكل مؤلفه‌هاي ژانر ملودرام از نمايش‌نامه‌هاي دهه‌ي 1970 ميلادي تا 2020 براساس نظريه‌ي بري كيت گرانت است. ملودرام به‌عنوان ژانري تأثيرگذار در ادبيات نمايشي جهان ريشه در قرن هفدهم دارد كه به دوره‌ي تئاتر اليزابت معروف است. ژانري كه در ابتداي شكل‌گيري تمام اقشار و طبقات جامعه را هدف قرار داده بود و به‌دليل انعطاف‌پذيري در روايت و اجرا از اقبال عمومي گسترده‌اي برخوردار شده بود. نويسندگان ملودرام در طي سال‌هاي متمادي در بستر جريان‌هاي اجتماعي و سياسي دست به تغييراتي در مؤلفه‌هاي ژانري ملودرام در سطوح مختلف زدند و مدام اين ويژگي‌ها را با عصر خود هماهنگ مي‌كردند. ژانرشناسي در دهه‌ي 1970 در سينما و تئاتر و ادبيات جايگاه ويژه‌اي پيدا كرد و باعث شد تا هركدام از منتقدان و نظريه‌پردازان نگاهي تاريخي و ريشه‌شناسانه به هر ژانر به‌خصوص داشته باشند. بري كيت گرانت، منتقد و نظريه‌پرداز كانادايي نيز با استفاده از بررسي عناصر منحصربه‌فردي همچون شمايل‌شناسي، ايدئولوژي، نژاد، جنسيت و صحنه‌پردازي صورت‌بندي متفاوتي از مقوله‌ي ژانر ارائه كرد. آثار بررسي‌شده‌ي اين پژوهش يعني كودك مدفون و غرب حقيقي از سام شپارد، نقطه‌سرخط اثر ورونيك اولمي، خداي كشتار نوشته‌ي ياسمينا رضا و پدر از فلوريان زلر، تحولات و دگرگوني‌هاي ژانري ملودرام از 1970 تا 2020 را در حوزه‌اي به‌خصوص نشان مي‌دهند. هركدام از اين آثار تحولاتي چشمگير در زمينه‌ي شمايل‌شناسي، روايي، شخصيت‌پردازي، مفاهيم و مضمون‌هاي كلاسيك و سنتي ايجاد كرده‌اند كه در بستر اجتماعي شكل‌گرفته‌ي هر اثر منطقي و قابل توجيه است.

نمايشنامه‌ي دورتموند

نوري‌ پرتو، اميررضا

ماسوري، شكوفه

1400

121 ص.

Analysis of the Transformation of Melodrama from 1970s to 2020s Plays Based on Barry Keith Grant's Theory

Melodrama , Barry Kate Grant , Iconology , Ideology , Sam Shepard , Veronique Olmi

3389

Dortmund Play

كارشناسي ارشد

3388