1468

پژوهش هنر

مطالعه تطبيقي بازنمايي انسان آرماني در نگارگري ايراني و نقاشي ژاپني مطالعه موردي (مكتب اصفهان – مكتب اوكي يو-ئه)

نقاشي قدمتي بيش از زبان نوشتاري دارد و همواره به انسان در خلق جهان آرماني و نمادين كمك كرده است. از اوايل قرن يازدهم (ه. ق) و همزمان با حكومت صفوي و شكل گيري مكتب اصفهان تحولي نو در نگارگري ايران پديد آمده بود كه بارزترين آن خلق مرقعات بوده است. همچنين در قرن هفدهم (م) و در شهر اِدو سبكي متفاوت و متأثر از تئاتر كابوكي به نام اوكي يو-ئه هنر نقاشي ژاپني را متحول كرده بود. نقطه مشترك اين دو مكتب همزماني تاريخي آن ها و اهميت به انسان بيش از محيط اطراف او بوده است. در اين ميان آرمان گرايي ها و آرمان زدايي هايي وجود داشته و هر دو مكتب اشتراكات و افتراقاتي داشتند. اين پژوهش تطبيقي با رويكرد توصيفي، تحليلي و با هدف شناخت مؤلفه هاي نمادين در بازنمايي انسان آرماني و نحوه بازنمايي در نگارگري ايراني (مكتب اصفهان) و نقاشي ژاپني (مكتب اوكي يوئه) با مطالعه بر روي ده نگاره از هر دو مكتب كه به صورت هدفمند انتخاب شده بودند، متغيرهايي چون اندام وارگي، چهره نگاري، كنش شخصيت، تركيب بندي رنگي و فضاسازي را مورد بررسي قرار داده است. يافته هاي اين پژوهش كه به صورت جداولي به ارائه مؤلفه ها پرداخته نشان مي دهد كه در هر دو مكتب از نمادهاي اسطوه ايي و كهن در بازنمايي انسان آرماني استفاده مي شده، همچنين در هم تنيدگي آرمان گرايي و آرمان زدايي در بازنمايي انسان آرماني به وضوح ديده شده است. تأثيرات ادبيات بر نگارگري مكتب اصفهان و ادبيات و تئاتر بر نقاشي ژاپن وجود داشته است. نقطه اشتراك دو مكتب استفاده از نمادها و نقطه افتراق در فضاسازي و چهره نگاري بوده است.

عليمحمدي اردكاني، جواد

1399

171 ص.: مصور

A Comparative Study of the Representation of the Ideal Man in Iranian Painting and Japanese Painting Case Study (Isfahan School - OKU School)

Ideal Man , Iranian Painting , Japanese Painting , Isfahan School , ukio-e School

كارشناسي ارشد