1462

نقاشي

مطالعه زيباشناسي كيچ در نقاشي مدرن ايران از1340تا1360

درسال هاي 1340 تا 1360 به‌طور موازي با تغيير و تحول ساختار اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي، هنر مدرن ايران پا به عرصه رشد و ترقي نهاد. تا جايي كه هنرمندان پيشرو نقش به سزايي درصحنه هنر نوگراي ايران ايفا نمودند. آنها براي واردكردن اشكالي از آوانگارديسم و شاخصه‌هاي «عصر مدرن» از قبيل پيشرفت، عقلانيت، جست‌وجوي شناخت جامعه و سياست، به صحنه هنر تجسمي تلاش فراوان كردند. در ضمن سعي بر جايگزيني آن به جاي هنرمردمي يا هنر توده داشت. در اين ميان اين نكته حائز اهميت است كه هنرمندان دوره تاريخي مذكور همراه با ديگر فعالان و روشنفكران پيشرو، با چالش دوگانه سنت‌گرايي در قالب هنرمردمي و مدرنيسم در قالب هنر روشنفكر روبه‌رو شدند. هنرمردمي از كمبود استقلال نبوغ هنري رنج مي‌برد و هنري برگرفته از يك ذهن مستقل نبود، بلكه بسيار عميق‌تر و روشن‌تر برخاسته از نيازهاي جامعه بود. روش تحقيق توصيفي- تحليلي و گردآوري اطلاعات با استفاده از منابع اسنادي و كتابخانه‌اي است. در اين پژوهش شاخه نقاشي در هنر مدرن دو دهه باهدف بررسي جنبه‌هاي زيباشناسي كيچ موردمطالعه قرار مي‌گيرد. كيچ اساساً اصطلاحي است به‌قصد مقوله‌بندي كه براي اشاره به‌نوعي هنر يا دستاوردهاي هنري خاص به كار مي‌رود. چنين هنري، معمولاً با توجه به معني ذوق و سليقه مبتني بر موضوعات پيش‌پاافتاده و مبتذل، واكنش‌هاي احساسي سبك و معمولي است. هرچند اين واژه گه گاه با تسامح براي اشاره به مجموعه‌ي متنوع از چيزهاي نسبتاً بي‌تناسب استفاده مي‌شود، اما پاره اي اوقات نه به پوچي يا فن ضعيف، بلكه در عوض به نوع خاصي از كشش عاطفي و تمايلات احساسي اشاره دارد. با بررسي و مطالعه آثار هنري و آراي متفكران در دهه و سده‌هاي مختلف با مكتب‌هاي هنري گوناگوني روبه‌رو مي‌شويم كه ازلحاظ هنري و زيباشناسي حائز اهميت مي‌باشند. كيچ كه هنري برخاسته از جامعه مصرفي است، در ارائه خود به سمت رنگ‌ها و تركيب بندي‌هاي پرزرق‌وبرق گرايش محسوسي دارد و درواقع با نوعي سطحي نگاري در اين نوع آثار با عدم وجود تفكر عميق روبه‌رو مي‌شويم.

جريان زندگي به مثابه فرش

بهرامي قصر، بيتا

خسروي، خسرو

1397

132 ص.: مصور

كارشناسي ارشد