1421

نقاشي

تحليل جايگاه نوشتار در آثار تجسمي زنان هنرمند معاصر ايران از 1380 تا 1397

در اين پژوهش به بررسي جايگاه نوشتار در آثار تجسمي زنان هنرمند معاصر ايران بين سال‌هاي 1380 تا 1397 پرداخته شد. بدين منظور، تاريخچه پيدايش خط و نوشتار و همچنين حضور نوشتار در هنر غرب و ايران مورد مطالعه قرار گرفت. علاوه بر اين براي دست‌‌يابي به شناخت در ويژگي‌هاي نوشتار موجود در آثار هنرمندان زن از حوزه نوشتار زنانه به اين موضوع نگاه شد. هدف اين پژوهش شناخت رويكرد و ويژگي نوشتار در آثار هنرمندان زن در سال‌هاي مذكور است. براي تحقق اين هدف، آثار 12 تن از هنرمندان زن معاصر ايران، كه نوشتار در آثار آن‌ها نه به صورت منفرد بلكه به صورت تركيب شده با تصوير به كار رفته، به‌عنوان نمونه مطالعاتي انتخاب و آثارشان مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. پس از تحقيق و پژوهش به اين نتايج دست يافتيم كه نوشتار در اغلب اين آثار به صورت خوانا و با رويكرد مفهومي و بياني به كار رفته است و كمتر به عنوان ابزار بصري استفاده شده است. بيان احساسات و عواطف خاص و بازيابي خويشتن و هويت از مهمترين مولفه‌هاي نوشتار زنانه يافت شده در پژوهش است و تاثير مسائلي همچون دغدغه‌ هاي فرهنگي و اجتماعي زنان و تجربه زيسته را مي‌توان در آثارشان ديد. اين پژوهش، طبق رويكرد توصيفي-تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي، مشاهده آثار و استيتمنت هنرمندان در كاتالوگ‌هاي نمايشگاهيشان فراهم آمده است.

نوشته‌هاي من

اسماعيلي، نسرين

خليلي فرد، احمد

1399

160 ص.: مصور

1/1/1900 12:00:00 AM

Analysis of the position of writing in the visual works of contemporary Iranian women artists from 2001 to 2018

Contemporary female artists , writing , conceptual approach , identity

My writings

كارشناسي ارشد