1416

معماري داخلي

عدم تكميل زنجيره ساختاري صنعت و دانشگاه، يكي از موانع توسعه علمي و اقتصادي كشورها است. اين امر موجب پيدايش شهرك‌ها و پارك‌هاي علم و فناوري از دهه 1960 ابتدا در آمريكا و پس از آن در ديگر كشورهاي جهان گرديد كه در گستره متنوعي از شرح وظايف به عنوان حلقه‌اي از زنجيره اقتصاد مبتني بر فناوري توسعه يافتند. انكباتورها (مراكز رشد) از واحدهاي زيرمجموعه اين پارك ها بوده كه با هدف حمايت و ايجاد بستر مناسب براي رشد و توسعه شركت هاي نوپا (استارتاپ‌ها) و توسعه كارآفريني بوجود آمده اند. با وجود اينكه فضاي كالبدي مراكز رشد در دسته فضاهاي اداري قرار مي‌گيرد، اما ماهيت فعاليت هايي كه در چنين فضاهايي شكل مي‌گيرد و همچنين سبك كاري افراد در آن‌ها كاملا پويا و متنوع بوده و رسالت فضاي معماري ايجاد زمينه مناسبي براي جريان يافتن صحيح اين فعاليت ها خواهد بود. علي رغم اينكه اين موضوع يكي از عوامل مهم در شكل گيري فضاي داخلي مراكز رشد در سراسر جهان مي‌باشد و مراكز رشد را ميتوان يكي از زيرمجموعه هاي فضاهاي نوآورانه دانست، بسياري از مراكز رشد دانشگاهي در ايران فاقد كيفيت هاي فضايي لازم براي پاسخگويي به اين نيازها هستند. در روند اين تحقيق، پس از بررسي زمينه هاي پيدايش پارك هاي علم و فناوري و مراكز رشد و فضاهاي كار نوآورانه به بررسي و دسته بندي ويژگي هاي مطلوب براي طراحي مراكز رشد دانشگاهي پرداخته خواهد شد. مركز رشد دانشگاه تهران كه يكي از زيرمجموعه هاي پارك علم و فناوري دانشگاه تهران مي‌باشد، به عنوان نمونه مورد مطالعه در اين تحقيق مورد بررسي قرار خواهد گرفت و در نهايت فضاي داخلي پيشنهادي براي اين مركز بر اساس نتايج بدست آمده از روند مطالعات ارائه خواهد شد.

اكبريان، محمدرضا

1397

144 ص.: مصور

Tehran University incubator interior design

1/1/1900 12:00:00 AM

Science and Technology Park , business incubator , Innovative Workplaces , Entrepreneurship

كارشناسي ارشد