1396

نقاشي

كارخانه ي ريسباف آخرين بازمانده از مجموعه ي ميراث صنعتي دوران پهلوي در اصفهان است. پس از گذشت سال ها از تشكيل اين كارخانه و رونق آن در زماني كه اصفهان به دليل وجود چندين كارخانه ي نساجي منچستر ايران ناميده مي شد، به تدريج توليد كارخانه رو به افول گذاشت و اندك زماني بعد از آن به طور كلي تعطيل شد. تا چندين سال پيش به دليل اينكه مالكيت كارخانه در اختيار بانك ملي بود، امكان بهره برداري دولتي از آن در راستاي ارتقاء فضاي شهري امكان پذير نبود، اما با تلاش هاي فراوان دولت وقت سرانجام اين مجموعه به تملك وزارت راه در آمد و شركت عمران و بهسازي شهري ايران تصميم به احياي اين مجموعه گرفت. با در نظر گرفتن پروژه هاي موفق انجام شده از اين دست و بررسي نمونه هاي مشابه داخلي و خارجي مثل كارخانه ي اقبال يزد و كارخانه ي چرم خسروي تبريز، موزه گالري تيت مدرن لندن و... كاملا مشهود است كه در نظر گرفتن بستر اصلي تاريخي - فرهنگي اين مجموعه ها، تعيين كاربري جديد و باز آفريني آن در بافت شهري را تسهيل مي كند. در مورد كارخانه ي ريسباف قرار گيري آن در كنار محور ارزشمند چهارباغ اصفهان، پژوهشگر را بر آن داشت كه در راستاي بازآفريني مجموعه، احياي هويت اين خيابان را نيز در نظر داشته باشد. با توجه به اينكه كاربري پيشنهادي براي كارخانه در طرح تفضيلي موزه و كاربري فرهنگي بود، به دليل ابعاد پروژه سعي شد كاربري فرهنگي در بين و در تعامل با كاربري هاي ديگر شاخص اصلي مجموعه باشد. اين تحقيق از نظر هدف،كاربردي است، چرا كه نتيجه ي مطالعات، بررسي و تحليل داده ها منجر به دستيابي طرحي مبين معماري و فرهنگ ايراني، در شهر اصفهان خواهد شد،كه نمايانگر هويت تاريخي با احترام به بستر طرح خواهد بود. كليد واژه ها: كارخانه ريسباف، هويت، بازآفريني، چهارباغ، معماري صنعتي

خاقاني، سعيد

1397

168ص.: مصور (بخشي رنگي)، جدول

Regeneration of Isfahan Risbaf industrial complex with approach of cultural-historical identity restoration of the Chaharbagh

1/1/1900 12:00:00 AM

Risbaf factory , industrial architecture , identity , regeneration

3168

كارشناسي ارشد

3167