1385

زبان و ادبيات فارسي گرايش ادبيات پايداري

ادبيات تطبيقي ازجمله بخش‌هاي ارزشمند ادبيات مي‌باشد كه افراد را از تأثير و تأثّر ادبيات ديگر ملت‌ها آگاه ساخته و امكان توسعه و تبادل فرهنگي و ادبي -در ميان ملت‌ها- را فراهم مي‌سازد. ماكسيم گوركي (1868-1936) نويسنده اهل روسيه و صاحب‌قلم در حوزه‌ي رئاليسم سوسياليستي است كه رمان ايشان باعنوان مادر ازجمله آثار شناخته‌شده در ايران مي‌باشد. رمان مادر در سال 1906 نوشته شده و موضوع آن به‌عنوان «پيشاهنگ رئاليسم سوسياليستي» موردتوجه قرار گرفته است. اعتراضات و قيام‌هاي سوسيال‌دموكرات‌ها كه در اين رمان به تصوير كشيده شده‌اند، صاحبّ بن‌مايه‌ي انقلاب بوده و هدفش آگاه ساختن كارگران و دهقانان نسبت به حقوق خود و نيز شوراندن آن‌ها براي انقلاب در سال‌هاي قبل از انقلاب 1905 است. سيده زهرا حسيني در روايت‌نامه‌ي دا، با نگاهي واقع‌گرايانه –كه لازمة روايت و خاطره است- حوادث و وقايع زمان خود را كه گلآويز با خشونت جنگ مي‌باشد را -در پهنۀ خاطرات- با نگاه و رويه‌اي مذهبي به تصوير كشيده است. ماكسيم گوركي كه خود از بنيان‌گذاران سيستم بلشويكي در روسيه مي‌باشد، تلاش كرده تا با استفاده از استعاراتي چون پدر، مادر ، نسل آينده و غيره، اهداف سياسي خود را –با نوعي توهم‌زاييِ حقوق‌مندي در افراد- قابلِ حصول‌تر بسازد. بنابراين ما در اين پژوهش برآنيم تا به روش توصيفي – تحليلي بر مبناي نظريه ساختارگرايي ژرار ژنت به بررسي رمان مادر اثر ماكسيم گوركي و روايت‌نامه دا اثر زهرا حسيني بپردازيم.

اكبري، منوچهر

1399

141 ص.

Comparative Critique of Maxim Gorky's "Mother" and Zahra Hosseini's "Da" Based on Structuralist Criticism

1/1/1900 12:00:00 AM

Maxim Gorky , Mother , Zahra Hosseini , Da , Structural Criticism , Authority , Revolution

كارشناسي ارشد