134

تبليغ و ارتباطات فرهنگي

پژوهش حاضر با عنوان شناخت آموزه‌هاي ديني در سينماي كودك پس از انقلاب اسلامي ايران مي‌باشد. هدف از اين پژوهش اين است كه آيا درسينماي كودك آموزه هاي دين جايگاه و كاربردي دارد و اگردارد ميزان آن از دهه اول انقلاب تادهه چهارم تغييراتي داشته است ياخير. در اين پژوهش فيلم‌هاي سينمايي كودك پس از انقلاب اسلامي (دهه‌هاي60، 70، 80 و 90) به عنوان جامعه آماري در نظر گرفته شده است كه از ميان فيلم‌هاي سينمايي كودك 12 فيلم به عنوان نمونه با روش نمونه گيري تلفيقي، تركيبي، با دو تكنيك نمونه گيري چند مرحله اي و نمونه گيري سهميه‌اي مورد بررسي قرار گرفته است. روش مورد استفاده در اين پژوهش، روش تحليل محتوا استنباطي با دو تكنيك مقوله اي– ارزيابي مي‌باشد. سينماي امروز به خاطر ويژگي هاي مخصوص خود در چگونگي گذران اوقات فراغت نقش عمده اي ايفا مي كند و توجه شاياني به آن مي‌شود. اما بايد توجه داشت كه فيلم و سينما تنها يك شيوه وقت گذراني نيست بلكه نقش سينما را به عنوان يكي از اركان تعليم و تربيت نبايد از نظر دور داشت. سينما يكي از مؤثرترين وسايل ارتباط جمعي است كه امروزه در تعليم و تربيت مورد استفاده مربيان و جامعه شناسان و روان شناسان قرار گرفته است. رخنه و تأثير تصوير در ذهن به ويژه ذهن كودك بيش از تأثير كلام است. با در نظر گرفتن اين موضوع كه سينما به عنوان يكي از وسايل ارتباط جمعي تأثير بسزايي بر روي‌كودكان دارد و با توجه به ضمير و فطرت پاك كودكان، اين تحقيق با عنوان شناخت آموزه‌هاي ديني در سينماي پس از انقلاب انجام شد. سؤال مطرح در اين زمينه اين است كه آيا آموزه‌هاي ديني درمحتواي فيلم‌هاي سينمايي كودك پس از انقلاب دركشور ايران وجود دارد و اگر وجود دارد كيفيت و كميت آن چگونه است؟ در اين پژوهش هريك از صحنه‌ها به عنوان واحد تحليل مورد بررسي قرار گرفته و بر اساس پرسشنامه معكوس تهيه شده، كدگذاري شده است. اگرچه از سال 1960در غرب، متفكراني همچون لنسكي، گلاك و استارك در تلاش براي ارائه الگوهايي در تبيين تأثير دين در انديشه و عمل و به تبع آن در عرصه اجتماع بوده اند و تلاش كرده اند آن را به ساحت فيلم و سينما نيز تعميم دهنداما در مقابل برخي معتقدند مدرنيته با اين مقوله فاصله‌اي بس كوتاه داشته و اساساً در جهان سينما‌ي ديني وجود ندارد. پس از انجام پژوهش مشخص شد به طور كلي مي توان نتيجه گرفت آموزه‌هاي ديني در سينماي كودك پس از انقلاب آن طور كه بايد رعايت نشده است و بيشتر فيلم‌هاي سينمايي كودك از نبود انواع آموزه‌هاي ديني در محتواي خود خبر مي دهند. با وجود افزايش محسوس آموزه‌هاي ديني در فيلم‌هاي كودكانه دهه 90 نسبت به دهه هشتاد كه با استفاده از تكنيك فضاي شهري و فرهنگ حاكم (اسلامي)، بهره گيري از كاركرد رسانه و آموزش، اعتدال در صحنه‌هاي غمناك و شادي آفرين، جذابيت و روشني پيام، كمرنگ كردن نقش موسيقي، برجسته سازي نقش محبت و دوستي و به كارگيري زبان عاميانه در بررسي عميق آثار ارائه شده مي‌توان دريافت كه همچنان فقدان برخي آموزه‌هاي ديني در سينماي كودك خودنمايي مي كند. بر اين اساس براي رسيدن به سينماي كودك مبتني بر آموزه‌هاي ديني علاوه بر توليد فيلمنامه هاي فاخر استفاده از تكنيك‌هاي جديد و پرداخت جلوه هاي ويژه، ريتم مناسب، پوشش قابل قبول و ... مورد تأكيد مي‌باشد. توفيق در تلفيق و امتزاج فرهنگ ديني در قالب هنر هفتم، زمينه ساز رشد ديني كودكان و پي ريزي شالوده هاي محكمي است كه سوژه را در مراحل مختلف زندگي به سوي رستگاري رهنمون خواهد ساخت.

نقيب السادات، سيدرضا

كيا، علي اصغر

1396

274 ص.: جدول

recognition of religious instructions in children’scinema after the Islamic revolution of Iran

1/1/1900 12:00:00 AM

children's cinema , religious instructions , types of religious instructions , post-revolution cinema

كارشناسي ارشد

فرهنگ و ارتباطات