1338

معماري داخلي

مقصود از پژوهش زير طراحي خانه تئاتر با بازتاب برقراري ديالوگ بين فضا و مخاطب در خانه ي كوه بُر كه توسط معمار معاصر مهدي عليزاده ساخته شده ،واقع در خيابان الهيه مي باشد.اين پروژه تغيير عملكرد خانه به خانه تئاتر است.خانه تئاتر در واقع خانه خويشتن تئاتر است و گويي به تئاتر كيفيتي انساني داده ايم و براي آن خانه اي تصور كرده ايم كه اين خانه روح و روان تئاتر را ساخته و در هم تنيده شده اند،خاطراتي را با هم براي انسان در خيال او ايجاد مي كنند.با توجه به اين كه هنر تئاتر،هنري است كه هم زمان مي تواند با مخاطب خود رابطه برقرار كند و به طور زنده پاسخ مخاطب خود را بدهد، از اين رو براي نشان دادن ويژگي اين هنر در مكاني كه هويت اين عملكرد را به درستي تعريف كند ،باعث ايجاد روابط متقابل محيط و انسان مي شود و مكان را روح مي بخشد.از اين رو با تعريفي از مكان و فضا و سپس از طريق مفاهيمي چون فضاي زندگي ،كه اين فضا هميشه بايد توسط كسي زندگي شود به معناي اتخاذ ديدگاه كساني است كه در آن شركت مي كنند ، به عنوان بازيگر ، تماشاگر ، و تا حدي كمتر كساني كه در پشت صحنه كار مي كنند (بعنوان مثال تكنسين هاي صحنه)است،خانه تئاتر را شكل مي دهيم. هنگامي كه از فضاي تئاتر صحبت مي كنيم ،حجم زيادي از اطلاعات در مورد فضاهاي داستاني و مكان متن نمايش است.به طور خلاصه ، تمركز كاملاً بر آنچه اتفاق مي افتد روي صحنه است ، در حالي كه بقيه فضاها تا حد زيادي در تاريكي قرار دارند.در اين پژوهش تمركز بر كليت فضايي با عملكرد تئاتر است. فضاي تئاتر داراي تجربه مستقيم است يعني در هم آميختن جسم و درك بدن . براي بيان تجربه هاي مستقيمي كه نمي توان آن ها را با زبان تفسير كرد را از طريق ادراكات حسي مي توان تعريف كرد. فضايي كه يك بازيگر در آن زندگي مي كند با فضاي زندگي يك تماشاگر تفاوت زيادي خواهد داشت اما اين بدان معني نيست كه اين دو فضا كاملاً مجزا هستند.عملكرد تئاتر غالبا به عنوان نوسان بين فضاي بدني و مكان داستاني توصيف شده است(Marie Bowler,2015) و بر اساس نظريه ي مرلوپونتي كه بدن و فضا تنها در هم آميخته و اساسا از همديگر هستند مي توانيم به طور كلي خانه تئاترمان را بر اساس كنش و واكنش بدن (چه بازيگر و چه مخاطب) با فضايي كه بدن در آن قرار دارد توصيف كنيم.آگاهي بدن به سادگي در درون ما وجود دارد. پويايي فضايي تئاتر: اول اين است كه فضاي تئاتر فقط از طريق حركت جنبش انسان به وجود مي آيد. دوم، فضاي تئاتر نتيجه يك تغيير زيبايي شناختي است: فضاي فيزيكي صحنه هرگز با فضاي بازيگري كه با آن بازي مي كند، يكسان نيست. سوم، اين تحول از يك حوزه (فيزيكي و واقعي) به زيبايي شناسي يا "ساختگي" تنها در شرايط تجربي توصيف مي شود. كليد واژه: خانه، تئاتر، ارتباط بدن و فضا، فضاي زندگي، مكان، محيط

خاجي، محمد صادق

اسماعيلي، مرتضي

1398

331ص.: مصور (رنگي)، جدول

Interior design of a theater house in a mountain house

1/1/1900 12:00:00 AM

home , theater , body-space relationship , living space , place , environment

كارشناسي ارشد