131

تبليغ و ارتباطات فرهنگي

ديپلماسي عمومي از جمله راهبردهايي است كه از دهه 1970 بعنوان الگويي جديد براي ارتباط و تاثيرگذاريِ دستگاه ديپلماسي رسمي بر مردم ساير كشورها مطرح گرديده است. در اين پايان‌نامه به مفهومي نسبتا جديد و البته نا آشنا در عرصه‌ي بين المللي يعني «صدور انقلاب» كه براي اولين بار توسط امام خميني مطرح گرديده است، پرداخته مي‌شود. لذا سوژه محوري مورد مطالعه در اين پژوهش، مفهوم «صدور انقلاب» است. در اين راستا ابتدائا بايد به ديدگاه‌هاي واضع اين مفهوم يعني امام خميني اشاره كرد. همچنين ديدگاه‌هاي مقام معظم رهبري كه بعد از ايشان به تبيين بيشتر اين مفهوم پرداختند، مورد بررسي قرار مي‌گيرد. هدف اين پژوهش اينست كه با روش تحليل محتواي كيفي، به بررسي مفهوم ديپلماسي عمومي و صدور انقلاب، قرابت معنايي و شباهت‌ها و تفاوت‌هاي اين دو مفهوم با يكديگر، جايگاه اين دو مفهوم در منظومه‌ي فكري امام و رهبر انقلاب و نسبت نگاه اين دو شخصيت به هم پرداخته شود. همچنين بر اساس يافته‌هاي تحقيق، در انتها به ارائه‌ي الگويي مناسب براي دستگاه سياست خارجي كشورمان در جهت اجراي ديپلماسي عموميِ منطبق با صدور انقلاب پرداخته مي‌شود. براي انتخاب چهارچوب مفهومي اين پژوهش، بايد به نوع نگاه علماي شيعه نسبت به تمدن غربي اشاره گردد. دركلام ايشان، مهمترين جنبه‌ي انقلاب كه براي صدور نيز مورد تاكيد قرار مي گيرد؛ مبارزه با استكبار و دست نشانده هاي آن است. لذا تقابل تمدن اسلامي و غرب مطرح است. اما در مقابله با غرب، رويكرد گزينش مد نظر است و نه تقابل محض و انكار مطلق دستاوردهاي غربي. از اين روست كه مي توان از اصول ديپلماسي عمومي و تجربيات مفيد آن نيز براي صدور انقلاب بهره برد. در نهايت به اين نتيجه مي رسيم كه صدور انقلاب كه مفهومي كاملا بومي است، قرابت محتوايي زيادي با ديپلماسي عمومي دارد. اما بر اساس ديدگاه امام خميني و آيت الله خامنه‌اي، ديپلماسي عمومي در درون اصول صدور انقلاب قابل استفاده است.

ايزدي، فواد

بشير، حسن

175 ص.: جدول

Public Diplomacy & Exportation of Islamic revolution of Iran in the Emam Khomeini & Ayatollah Khamenei View

1/1/1900 12:00:00 AM

كارشناسي ارشد

فرهنگ و ارتباطات