129

مهندسي معماري

امروزه مسئله هويت و حس تعلق به مكان در محلات شهري به عنوان ضرورتي انكار ناپذير در سرزندگي و بقاي آن تلقي مي گردد. اما متاسفانه مولفه هاي كالبدي، كاركردي و معنا در برخي محلات ارزشمند (به طور مشخص محله سنگلج) به گونه اي نمود پيدا كرده كه به نظر مي رسد با بحران كمرنگ شدن تعاملات اجتماعي و به دنبال آن كاهش انگيزه ساكنان براي ادامه سكونت، بي تفاوتي نسبت به سايرين، محيط زندگي و مهاجرت مواجه هستيم. سوال اصلي اين پژوهش آن است كه عوامل موثر بر ارتقاي حس تعلق به مكان در راستاي سرزندگي اجتماعي و هويت بخشي به بافت هاي مسكوني كدام اند؟ از آنجايي كه مهم ترين مسئله طراحي معماري پاسخ به نياز هاي انسان مي باشد، در اين پژوهش به دنبال تبيين و ارائه راهكار هاي ايجاد حس تعلق و ارتقاء هر چه بيشتر آن براي ساكنين بافت هاي مسكوني هستيم، به نحوي كه با ارائه الگويي از طراحي، متاثر از مولفه هاي موثر بر ايجاد حس تعلق به مكان مبتني بر مفاهيم موجود در معماري ايراني، در طراحي بافت هاي مسكوني نيل به آسايش و ماندگاري ساكنين دست يافت. روش انجام اين پژوهش توصيفي تحليلي و روش جمع اوري اطلاعات به صورت كتابخانه اي مي باشد. نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه دستيابي به عوامل موثر بر ارتقاي حس تعلق به مكان در بافت هاي تاريخي مسكوني در گرو توجه توامان به سه مولفه ( كالبد، كاركرد، معنا ) نهفته است.

اصانلو، حسن

1400

140 ص.: مصور، جدول، نقشه، نمودار

Factors affecting the promotion of a sense of belonging in order to increase social vitality and identity to residential contexts (Case study: design of a neighborhood unit in the historic neighborhood of Sangalaj - District 12 of Tehran)

1/1/1900 12:00:00 AM

Identity , sense of place , vitality , sangalaj , social interactions

كارشناسي ارشد

معماري