1233

مهندسي معماري

بررسي معيارهاي ارتقا سلامت روان در معماري بومي گيلان

يكي از چالش ها و دغدغه هايي كه در عصر حاضر با توسعه صنعت و ارتقا فعاليت ها در راستاي پيشرفت جوامع وجود دارد، تأثيريي است كه محيط بر سلامتي انسان بخصوص سلامت روان او دارد كه اغلب در محيط هاي كاري و محيط هاي مسكوني ناديده گرفته مي شود. در كاركنان كارخانجات و بخش هاي توليدي شركت هاي صنعتي به دليل شرايط فيزيكي و سوانح ناشي از تجهيزات و وسايل تخصصي، قرارگيري در معرض آلاينده ها، حساسيت هاي شغلي و روابط انساني داراي ميزان بالايي از استرس و اضطراب مي باشند، لذا بهبود كيفيت زندگي و فراهم كردن محيط مسكوني بدور از استرس هاي ناشي از كار و خستگي هاي شغلي جهت ارتقا سلامت روان در آن ها امري ضروري مي باشد. چنين محيطي علاوه بر سازگاري با شرايط اقليمي و اجتماعي و شيوه ي زندگي بايد درك وقايع و پديده هاي آن براي ساكنان آسان باشد يا به نوعي قابليت عملكردي داشته باشد. بنا بر يافته هاي پژوهش حاضر اين قابليت هاي محيطي و ديگر شاخصه هاي موثر بر سلامت روان همچون تعاملات اجتماعي، ارتباط با طبيعت و انعطاف پذيري در عناصر معماري بومي وجود دارد و بنا بر تعريف آلپاگونوولو: پادزهر هرگونه اي از سركوب و اختناق، برگشتن به ارزش هاي معماري بومي است. در نتيجه الگوبرداري و بازشناسي معماري بومي گيلان براي رسيدن به هدف پژوهش كه ارائه الگو و راهكاري عملي از يك مجموعه مسكوني در جهت افزايش سلامت روان كاركنان شهرك صنعتي شهر است، بكار رفته است. اين پژوهش توصيفي مي باشد. داده ها و اطلاعات مورد نياز به روش كتابخانه اي به دست آمده و به شيوه ي كيفي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است تا با انطباق ويژگي هاي معماري بومي و سلامت روان الگوي مناسبي جهت طراحي بدست آيد.

طراحي مجموعه مسكوني با رويكرد ارتقا سلامت روان بر اساس آموزه هاي معماري بومي گيلان

اكبريان، محمدرضا

1399

159 ص.: مصور، جدول، نقشه، نمودار

1/1/1900 12:00:00 AM