123

ادبيات نمايشي

واكاوي روابط بين فردي شخصيت ها در متون نمايشي دهه 90 شمسي ايران بر اساس نظريه رابرت استرنبرگ درباره عشق

در اين پژوهش به روابط بين فردي ميان شخصيت هاي گزيده اي از متون نمايشي دهه ي نود شمسي ايران پرداخته شده است. تمركز اصلي بر روي شخصيت ها، اعمال و رفتار، انگيزه ها و جهان بيني آنها و تاثير اينها بر روابط عاشقانه ي شان با شخصيت هاي ديگر است . هدف اين است تا با تمركز بر ديالوگ ها و رفتار شخصيت ها مشخص شود چطور جهان بيني آنها درباره رابطه عاشقانه و مفهوم عشق مي تواند بر تصميمات دراماتيك آنها تاثير گذارد. رابرت استرنبرگ يكي از روانشناس هاي برجسته معاصر، با دو نظريه مثلث عشق و قصه عشق ( يا عشق به مثابه قصه ) روابط عاشقانه بين فردي را مورد تحليل و بررسي قرار داده است. در اين پژوهش با نگاه به نظريات استرنبرگ سوالات اساسي زير مطرح است: - عشقِ به تصوير كشيده شده در نمايشنامه ها و فيلمنامه هاي منتخب ، به كدام نوع از عشق كه در نظريات استرنبرگ تعريف شده، نزديكتر است ؟ - از ديد نظريات استرنبرگ ، روابط عاشقانه ي ميان شخصيت هاي نمايشنامه ها و فيلمنامه هاي منتخب، از چه كيفيت و ويژگي هايي برخوردار است؟ - تاثير روابط عاشقانه بر شخصيت هاي نمايشنامه ها و فيلمنامه هاي منتخب چگونه اتفاق مي افتد ؟ - شخصيت هاي نمايشنامه ها و فيلمنامه هاي منتخب بيشتر چه قصه ي عشقي را به عنوان شكلي ايده آل از رابطه اي عاشقانه تصور مي كنند؟ در نتيجه اين پژوهش عشق ابلهانه و نابخردانه در تمامي آثار حضور پر رنگي دارد و در ميان انواع قصه هاي عشق دو قصه رويايي و علمي-تخيلي بيشتر از ديگر انواع در آثار ديده شدند. به نظر مي رسد نويسندگان بيشتر تمايل به روايت روابط عاشقانه ي ناشي از احساسات دارند تا روابطي كه از روي شناخت و منطق شكل مي گيرند. روش گردآوري اطلاعات در اين پژوهش به صورت كتابخانه اي، با مراجعه به نمايشنامه ها، فيلمنامه ها، مقالات، پايان نامه ها و سايت هاي ادبي جمع آوري شده است.

نمايشنامه ي مورچه خوار

ماسوري، شكوفه

1400

129 ص.

1/1/1900 12:00:00 AM

Analysis of Interpersonal Relationships of Characters in Iranian Dramatic Texts of the 1990s Based on Robert Sternberg's Theory of Love

Interpersonal Relationships , Robert Sternberg , Love , Romantic Relationships , Psychology

302

Anteater

كارشناسي ارشد

301

هنر