1213

صنايع دستي گرايش پژوهشي هنرهاي سنتي

بينا‌متنيت مبتني بر پيوند يك متن با متن هاي ديگر است. از گرايش هاي مهّم بينا‌متنيت، ‌ترا‌متنيت است كه نخستين بار توسط ژرار ژنت براي هر نوع ارتباط ميان متن هاي گوناگون مطرح شد. وي آن را به پنج دسته تقسيم كرد كه بينا‌متنيت يكي از اقسام آن محسوب مي‌شود. اقسام ديگر‌ ترامتينيت شامل سر متنيت، پيرا‌متنيت، فرا متنيت و بيش‌متنيت هستند. پژوهش حاضر، به صورت تحليلي و توصيفي بر اساس يافته‌ها در مورد آثار سينمايي كيوان عليمحمدي و اميد بنكدار با رويكرد بينا‌متنيت انجام شده است كه هدف اصلي آن آشنايي مخاطبان با يكي از شيوه‌هاي مهم نقد هنري است كه با تطبيق نقاشي و سينما قابل بهره‌برداري است. به اين معنا كه در فيلم نقاشي قدرت مي‌يابد تا آراستگي اش را به وسيله‌ي‌ تركيب‌بندي، حركت و زمان در فيلم نشان دهد. بر اين اساس نسبت ميان‌نقاشي و سينما در بيان فرمي آثار سينمايي مذكور بررسي شده و همچنين زبان و نظام هاي مشترك در سينما و نقاشي براي تاويل آثار سينمايي كيوان عليمحمدي و اميد بنكدار تحليل مي‌شود. به نظر مي‌رسد تصوير‌سازي صحنه‌ها در آثار سينمايي مذكور بر اساس‌تركيب‌بندي عناصر فرمي نقاشي انجام گرفته است و موقعيت اشيا در پرسپكتيو تصوير طوري تنظيم شده كه مي‌تواند به عنوان سوژه‌ي نقاشي مورد استفاده هنرمندان نقاش قرار گيرد و همچنين زبان بينا‌متني در آثار سينمايي مورد نظر به صورت فضا‌سازي و صحنه‌پردازيهاي مشترك ميان‌نقاشي و سينما است كه نشانه‌هاي تصويري حالت هم‌حضوري را در تاويل هر دو هنر سينما و نقاشي ايفا مي‌كنند و اين حالت هم‌حضوري همان استفاده‌ي صريح و مستقيم از آثار هنرمندان است كه باعث به وجود آمدن شباهتها و تفاوتهاي بينا‌متني در آثار سينمايي مذكور شده تا درك بهتري از اين عناصر در ذهن نگارنده و مخاطبان پديد آورد. بينا‌متنيت مبتني بر پيوند يك متن با متنهاي ديگر است. از گرايشهاي مهّم بينا‌متنيت، ‌ترا‌متنيت است كه نخستين بار توسط ژرار ژنت براي هر نوع ارتباط ميان متنهاي گوناگون مطرح شد. وي آن را به پنج دسته تقسيم كرد كه بينا‌متنيت يكي از اقسام آن محسوب مي‌شود. اقسام ديگر‌ ترامتينيت شامل سر متنيت، پيرا‌متنيت، فرا متنيت و بيش‌متنيت هستند. پژوهش حاضر، به صورت تحليلي و توصيفي بر اساس يافته‌ها در مورد آثار سينمايي كيوان عليمحمدي و اميد بنكدار با رويكرد بينا‌متنيت انجام شده است كه هدف اصلي آن آشنايي مخاطبان با يكي از شيوه‌هاي مهم نقد هنري است كه با تطبيق نقاشي و سينما قابل بهره‌برداري است. به اين معنا كه در فيلم نقاشي قدرت مي‌يابد تا آراستگي اش را به وسيله‌ي‌تركيب‌بندي، حركت و زمان در فيلم نشان دهد. بر اين اساس نسبت ميان‌نقاشي و سينما در بيان فرمي آثار سينمايي مذكور بررسي شده و همچنين زبان و نظامهاي مشترك در سينما و نقاشي براي تاويل آثار سينمايي كيوان عليمحمدي و اميد بنكدار تحليل مي‌شود. به نظر مي‌رسد تصوير‌سازي صحنه‌ها در آثار سينمايي مذكور بر اساس‌تركيب‌بندي عناصر فرمي نقاشي انجام گرفته است و موقعيت اشيا در پرسپكتيو تصوير طوري تنظيم شده كه مي‌تواند به عنوان سوژه‌ي نقاشي مورد استفاده هنرمندان نقاش قرار گيرد و همچنين زبان بينا‌متني در آثار سينمايي مورد نظر به صورت فضا‌سازي و صحنه‌پردازي هاي مشترك ميان‌نقاشي و سينما است كه نشانه‌هاي تصويري حالت هم‌حضوري را در تاويل هر دو هنر سينما و نقاشي ايفا مي‌كنند و اين حالت هم‌حضوري همان استفاده‌ي صريح و مستقيم از آثار هنرمندان است كه باعث به وجود آمدن شباه تها و تفاوت هاي بينا‌متني در آثار سينمايي مذكور شده تا درك بهتري از اين عناصر در ذهن نگارنده و مخاطبان پديد آورد. واژگان كليدي: اميد بنكدار، بينا‌متنيت، ژرار ژنت، سينما، كيوان علي محمدي، نقاشي.

1398

116ص.: مصور (بخشي رنگي)

Analysis of the Intertextual Relatin between Painting and Cinama in the Cinamatic works of Omid Bonkdar and Keyvan Alimohamadi, from the Theory of Gerard Genette

1/1/1900 12:00:00 AM

Omid Bonakdar , Intertextuality , Gerard Genette , cinema , Keyvan Ali Mohamadi , Painting

كارشناسي ارشد